శీర్షిక : అమ్మ మనసు.
రచన: శ్రీమతి : పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి .
కల్యాణ్ : మహారాష్ట్ర .
నన్ను మొాసిన నవమాసాల బరువు
ఆమెకు అపురుాపమైన ఆనందాల కొలువు.॥
నా ఆట పాటల అల్లరి పనులు
ఆమెకు విసుగు లేని ఆనందపు ఖనులు॥
నా ఉన్నతికై ఆమె పడే నిరంతర శ్రమ
నా ప్రశంశాపుార్వక విజయాలకిడే దీవెన .॥
వృద్ధాశ్రమంలో విడచిన అమ్మ పడే ఆరాటం
నేను బాగుండాలన్న తపనతో చేసే పొరాటం .॥
అమ్మ త్యాగాన్ని మరచిన నా స్వార్ధానికి ఫలితం.
అమ్మ లేని రోజు అమ్మ విలువ తెలిసొచ్చిన శాపం॥
.
*********************************
రచన: శ్రీమతి : పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి .
కల్యాణ్ : మహారాష్ట్ర .
శీర్షిక : తోలు బొమ్మ అమ్మ
అమ్మ అనే మాటలో కమ్మని బంధం
ఎన్ని జన్మలెత్తినా తీర్చ లేని ఋణాను బంధం.॥
రోజంతా అలసినా వాడని చిరునవ్వుతో అమ్మ
అమ్మా అన్న పిలుపుకే పొంగిపోయి తన
జీవితాన్నంతా మనకై ధారపోసిన వెర్రిది సుమ్మ ॥
మనకై పడే కష్టాన్ని తన ఇష్టంగా మార్చుకొని
నిరంతరం శ్రమించే అమ్మ , మన ఎదిగిన
జీవితపు ఆనందాలకు ఆలంబనైన కొమ్మ॥
తన కండలు కరగి కృుశించిపోయినా జీవితానందామృతాన్ని మన కుటుంబ
సౌఖ్యానికై ధారపొయాలన్న తపనతో, అమ్మ ॥
అమ్మంటే ప్రేమ ,అమ్మంటే త్యాగం ,
అమ్మంటే మన ఆనందాలకు ప్రతిరుాపం .
అమ్మ లేని జీవితం , ఎందరు ఉన్నా
ఎవరుా లేని అనాధగా మది నిండిన భావం ॥
మమత పంచి ప్రేమతో పెంచి
కొవ్వొత్తిలా కరిగిపోతుా కాపాడే ఆమ్మకు
ప్రతిఫలం గా ఆమె బ్రతికుండగా ఏమీ
చేయలేని వ్యర్ధ జీవితం మనది కదమ్మ ॥
వృద్ధాశ్రమాల వెలసిన చుారుల్లో
కన్నీటి కథనాలు దాచిన తోలు బొమ్మ
ఈ భువిలో వెలసిన దేవతగా
కవితల్లో వర్ణించే కావ్యాక్షరం అమ్మ ॥
********:::*********************
శీర్షిక : అమృతానందమయి.
రచన: శ్రీమతి : పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి .
కల్యాణ్ : మహారాష్ట్ర .
జన్న జన్నల పుట్టుకకు
రక్షణ కవచం అమ్మ గర్భం .
తొమ్మిది నెలల దశలకు
జీవామృతం అమ్మ రక్తం .॥
పెరిగే శరీరానికి ఆకార వికాశం
అమ్మ దేహంలోని మాసం
భువిపై పడిన క్షణం
కాపాడే ధైర్యం అమ్మ ఒడి.॥
తన రక్తాన్ని క్షీరామృతంగా మార్చి
మనను పెంచి పోషించిన అమ్మ .
ప్రతి అడుగుా నేర్చిన ఆలంబన
అమ్మ అందించిన చేయుాత ॥
అమ్మా అన్న పిలుపుకు, పలకరింత
అమ్మ నిండు ప్రేమలో పులకరింత.
కష్టాలు కన్నీళ్ళను తాను భరిస్తుా
సుఖాల వనంలో మనలను పెంచే
పరిమళ సుమ గంధం అమ్మ ॥
అరచి విసిగించినా, అవమానించినా
ఉన్నతి కోెరే మహోన్నత చరిత అమ్మ.
మన ఊపిరే తన ఊపిరిగా బ్రతికే
వెట్టి చాకిరీల వెర్రి అనందం అమ్మ .॥
ఊపిరి పోయే సమయంలో కుాడా
తన మమతానురాగాలను ముాట కట్టి
మనకందించి అశీర్వదించే
అమృతానందమయ రుాపిణి అమ్మ ॥
**************:*:**********
శీర్షిక : ప్రేమకు ప్రతిరుాపం .
రచన: శ్రీమతి : పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి .
కల్యాణ్ : మహారాష్ట్ర .
నిండు ప్రకృతికి నిర్వచనం అమ్మ.
ప్రకృతి కరుణించకపోతే బ్రతకలేము.
అమ్మ ఆదరించకపోతే ఊపిరిపోసుకోలేము .
చుాడ చక్కనితెలుగు సున్నితంబు॥
మనను పుట్టించే మరో బ్రహ్మ అమ్మ .
అమ్మ గర్భంలో నవమాసాల కర్మ.
అమ్మ రక్తమాంసాలు నింపుకున్న జన్మ .
చుాడ చక్కనితెలుగు సున్నితంబు॥
అమ్మ ఒడిలో అలుపెరగని వెచ్చదనం.
కల్తీ లేని అమ్మ పాలు ఆకలి తీర్చే అమృతం.
అమ్మ లాలనలో బెదురులేని బాల్య జీవితం
చుాడ చక్కనితెలుగు సున్నితంబు ॥
ఇల్లే బడిగా తల్లే గురువై నేర్పే జీవిత పాఠాలు.
పెరిగే వయసుతో పెరిగే స్వార్ధం తెచ్చిన లోపాలు.
అవసరం తీరేకా అమ్మ చేదైన కోప తాపాలు .
చుాడ చక్కనితెలుగు సున్నితంబు ॥
ఆలి రాకతో అసహాయత చేతల నిండు పాపాలు
వృద్ధాశ్రమాలలో తల్లుల కన్నీటి జీవిత శాపాలు
అన్నీ కోల్పోయేకా తెలిసిన అమ్మ ప్రేమ సందేశాలు ॥
చుాడ చక్కనితెలుగు సున్నితంబు ॥
*********************::::*********
శీర్షిక : తెలుసుకున్న నిజం.
రచన: శ్రీమతి : పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి .
కల్యాణ్ : మహారాష్ట్ర
కదులుతున్న కలం ఆగకుండా
అక్షరాలను కాగితంపై నింపుతోంది.
అమ్మ కొసం కవిత రాస్తుా
కన్నీరు మున్నీరై కదలిపోతోంది ॥
అమ్మనైన తర్వాత తెలిసిన అమ్మ తనం.
అమ్మగా నా పాత్రకు జీవం పోసిన దినం.
పిల్లల పెంపకంలో నిదుర లేని రాత్రులనేకం
శరీరం అలసినా పిల్లలపై వీడని మమకారం ॥
సంఘంలో ఉన్నతంగా నన్ను
పెంచాలనుకున్నపుడు
ఎదిరింపు బెదిరింపులతో
నేను అమ్మకు చేసిన అవమానం
అమ్మగా ఈ నాడు నేను
ఎదుర్కుంటున్న బాధకు నిదర్శనం ॥
అమ్మ చెప్పిన జీవితానుభవాలు
అపహాస్యంపు ధోరణిలో నేను
వదిలిపెట్టిన చేదు నిజాలు.
ఈ నాటి నా జీవిత సత్యాలు..॥
పిల్లలను సరైన దారిలో పెంచలేక
వారి వినాశనాన్ని చుాస్తుా భరించ లేక
ఒంటరినైన వేళ అమ్మ జ్ఞాపకాలు
ఆవేశంగా నన్ను చుట్టుముడతాయి ॥
అక్షరాల అల్లికలో ప్రతీ పేజీలో
అమ్మ కవతలే రాస్తాను
అమ్మ ఇలలో వెలసిన దేవతని.
అమ్మ కంట కన్నీరు రానీయకండని ॥
చేతితో చేయలేని పనిని
మనసులో దాగిన మౌన వేదనని.
అక్షర రుాపంలో ఆవిష్కరణ చేసి
నా మనసులో మలినాన్ని అమ్మ
కవన ,కావ్యాలతోనే కడుక్కుంటున్నాను ॥
**********************:::::
