శ్రీరాజ రాజేశ్వరీ " స్తోత్రం .

శ్రీరాజ  రాజేశ్వరీ " స్తోత్రం .

ఛందస్సు : ఇంద్రవ్రజ.

గురు శంకరాచార్యుల ఛందస్సు వైభవము

ఇంద్రవజ్రకు గణములు- త-త-జ-గ-గ, 

ప్రక్రియ : శ్లోకం.

రచన : శ్రీమతి : 

పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి.

కల్యాణ్. : మహారాష్ట్ర .

---------------------

1.

మాతామ హారాజ్ఞి మతంగ కన్యే

శ్రీమన్మ హాదేవ  సుభాంగపర్ణే. 

శ్రీరాజ  రాజేశ్వరి వంద్యమాన్యే

పాహీ పరేశక్తి  నమొా నమస్తే ॥

2.

కస్తూరి  కాశ్యామల కోమలాంగే

శ్రీమన్మనోజ్ఞే  శ్రితపాద యుగ్మే

శ్రీరాజ రాజేశ్వరి రక్షసఘ్నే (చారు హాసే).

పాహీ పరేశక్తి  నమొా నమస్తే ॥

3.

వందే శుభాంబిక శ్రితాశ్రితాయే

చతుర్భుజే శంకరు వల్ల భాయే 

శ్రీరాజ రాజేశ్వరి దివ్య ముార్తే

పాహీ పరేశక్తి  నమొా నమస్తే ॥

4.

కాదంబ వాటీ కమలాలయాయే..

కస్తుారికా దివ్య సుగంధ మాల్యే

శ్రీరాజ  రాజేశ్వరి శ్యామలాంగే

పాహీ పరేశక్తి  నమొా నమస్తే ॥

5.

కామాక్షి  భుామండల నాయికాయై

వామే స్థితేశంక రురాణి మాన్యే

శ్రీరాజ  రాజేశ్వరి చిత్స్వరుాపే

పాహీ పరే శక్తి  నమొా నమస్తే ॥

6.

వాణీ రమా సేవిత పాద పద్మే

బ్రహ్మేంద్ర దేవాదిభి రర్చితాంఘ్రే

శ్రీరాజ  రాజేశ్వరి సిద్ధి ధాత్రే 

పాహీ పరే శక్తి  నమొా నమస్తే ॥

7.

అవ్యాజ కారుణ్య రసప్రవాహే..

ఆనంద కైలాశ గిరీసు నందే

శ్రీరాజ  రాజేశ్వరి సుదుర్ల భాయే

పాహీ పరే శక్తి  నమొా నమస్తే ॥

8.

 క్షేత్ర స్వరుాపే ధర దైత్య దుారే

ఉన్మేష ణాక్షీ కృతకర్మ సారే 

శ్రీరాజ  రాజేశ్వరి సుయజ్ఞ రుాపే

పాహీ పరే శక్తి  నమొా నమస్తే ॥

9.

శ్రీవేద వేద్యే స్థితి కారణేభ్యే

యంత్రస్వ రుాపేసు స్వతంత్ర రుాపే  

మాతేన వావర్ణ సుబిందు పుార్ణే

పాహీ పరే శక్తి  నమొా నమస్తే ॥

10.

చింతామ ణిద్వీప త్రికోణ మధ్యే

శ్రీచక్ర  మధ్యస్థి తమంత్ర మాన్యే

 హేబిందు రుాపే స్థిత సింహ వాహే

పాహీ పరే శక్తి  నమొా నమస్తే ॥

M . వెంకయ్యనాయుడు

అంశం : M. వెంకయ్యనాయుడుగారు.
శీర్షిక  : ప్రగతికెక్కిన చరిత

ప్రక్రియ : సున్నితం.
రుాపకర్త : నెల్లుట్ల సునీత.
..
రచన : శ్రీమతి :
పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి.
కల్యాణ్. : మహారాష్ట్ర .
8097622021

భారతీయ జనతాపార్టీ  అధ్యక్షుడు
గ్రామీణాభివృద్ధికై కేంద్రక్యాబినెట్ మంత్రిగా
రాజ్యసభ ఛైర్మన్ గా ప్రమాణస్వీకారం.
చుాడచక్కని తెలుగు సున్నితంబు. ॥

అంతర్జాతీయ న్యాయశాస్త్రంలో ప్రత్యేకత 
సంఘాధ్యక్షుడిగా సమాజ హిత .
ఆంధ్రోద్యమంలో ప్రముఖ పాత్ర
చుాడచక్కని తెలుగు సున్నితంబు. ॥

ఎమర్జెన్సీకి వ్యతిరేకిగా జైలుశిక్ష.
వెనుకబడిన ప్రాంతాల అభివృద్ధిపోరు 
వక్తగా వక్తృత్వ నైపుణ్యత.
చుాడచక్కని తెలుగు సున్నితంబు.॥

గ్రామ్ సడక్ యోజనలు
ప్రజా సంస్కరణల పథకాలతో
జనాదరణ పొందిన నాయకుడు
చుాడచక్కని తెలుగు సున్నితంబు.॥

మాతృబాషను  గౌరవించే వ్యక్తి
ఉపరాష్ట్రపతిగా వెంకయ్యనాయుని శక్తి
పేదరికపు నిర్ముాలనకు స్ఫుార్తి.
చుాడచక్కని తెలుగు సున్నితంబు.॥

శీర్షిక : మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట .

⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️

*మహతీ సాహితీ కవిసంగమం -కరీంనగరం*

*ఉత్తమ పద్యకవులు:(12-10-2022)*

శ్రీ/శ్రీమతి 

1. డా. కురవి వేంకట కృష్ణశాస్త్రి గారు

2. డా. వేదాల గాయత్రీదేవి గారు

3. మగటపల్లి రామచంద్రరావు గారు

4. గుడిపూడి రాధికారాణి గారు

5. ఎలగందుల లింబాద్రి గారు

6. కొంటికర్ల లలిత గారు

7. పోతుకుచ్చి రాజశేఖర్ గారు

8. పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీమూర్తి గారు

9. ఎం.వి.ఉమాదేవి గారు

10. మీసాల చినగౌరినాయుడు గారు

11. గద్వాల సోమన్న గారు

12.డా.సూర్యదేవర రాధారాణి గారు

13. గడ్డం కృష్ణా రెడ్డి గారు

14. పోగుల భాగ్యలక్ష్మి గారు

15. సింహాద్రి వాణి గారు

*********************

*పర్యవేక్షక,నిర్వాహక & సమీక్షక బృందము*

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

శీర్షిక  : మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట .

రచన : శ్రీమతి : 

పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి.

కల్యాణ్. : మహారాష్ట్ర .

.1.

కోర్కె లుండ వచ్చు కోర తగిన యంత

తీరు కొలది కోర్కె  తీరు హెచ్చు

కోర్కె తీరకున్న క్రోధంబు హెచ్చుగా

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

2.

ఆశ పోతు తనము ఆశయ లోపమ్ము

కలుగ జేయు నదియె కడుని రాశ

కడకు కోర్కె తీర కాని పనుల జేయు

లంచ గొండి యైన లక్ష ణముల ॥

3.

పులిని జుాచి నక్క పుార్తివాతల దేలు

చంద మదియె గాద చాలు ఆశ

స్వార్ధ గుణము పెరుగు స్వస్థతేలడు ప్రాణి

మనసు మలిన మౌను మహిని మనుజ ॥

4.

కడకు పతన మొందు  కర్మ మిగులు నీకు

మితము జీవి తమ్ము మిగులు భువిని

కోర్కె యున్న మనిషి కోల్పోవు సుఖమును

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

5.

విద్య లెన్నొ నేర్చి వినుతి కెక్కుము నీవు

జ్ఞాన ధనులు చెడరు జగము నందు

సాహితీ వనమదె సరికోర్కె విహరింప

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

6.

చిన్న తనము యంచు చిన్నతప్పులుజేయ

తప్పు లొప్పు లౌన తప్పు తప్పే.

తప్ప లెంచ నీక తగురీతి మనుటకై

మనుజ తెలుసుకొనుమ మంచిమాట ॥

7.

విషయ వినయము లవి విద్య తోడనెవచ్చు

సార విద్య నబ్బు సభ్య తిలను.

మంచి మాట నోట మంది మెచ్చిన బాట

మనుజ తెలుసుకొనుమ మంచిమాట ॥

8.

తల్లి తండ్రి గురువు  తగురీతి బోధించు

చక్క నైన మాట చద్ది ముాట.

అనుభవాలు నేర్పు నవెగాద సుఖబాట

మనుజ తెలుసుకొనుమ మంచిమాట ॥

9.

ప్రథమ పాఠ శాల ప్రారంభ మింటితో

తోడు తల్లి దండ్రె తొలి గురువులు.

గారవించుమెపుడు ఘనమైన రీతిలో

మనుజ తెలుసుకొనుమ మంచిమాట ॥

10.

సార మైన బ్రతుకు సజ్జనుండదె కోరు.

సద్గుణములు నేర్వ  సమయ మిడుమ.

సత్య మేగ జయము  సచ్చరిత యెధనము

మనుజ తెలుసుకొనుమ మంచిమాట ॥

********************************

12/10/2022

మహతీ సాహితీ కవి సంగమం .

అంశం : నీతి.

శీర్షిక  : మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట .

ప్రక్రియ : ఆటవెలది .

రచన : శ్రీమతి : 

పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి.

కల్యాణ్. : మహారాష్ట్ర .

11.

చిన్న పిల్ల లింట చిందులే యుచునున్న 

ముచ్చటౌను మనకు  ముద్దు మీర.

మాటలొచ్చు వయసు  మంచి మాటలు నేర్పు

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

12.

పిన్న వయసు లోనె పిలచి సుద్దులు నేర్ప

లోక మందు మసల లోటు రాదు.

మితము మాటలాడి మించుగౌ రవమంద

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

13.

కట్టు బొట్టు తీరు కడు సభ్యతల నేలు

భరత భుామి కీర్తి బడయు వెలుగు

సాంప్రదాయ ములవి సద్ధర్మ  పథములు

మనుజ తెలుసుకొనుమ మంచిమాట ॥

14.

అమ్మ చెల్లి అక్క యైనవా రనుచును

రక్త బంధములని రక్షణిడుచు

పరుల స్త్రీల జుాడ పరాచికములేల..?

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

15.

ఆడ పిల్ల లింట నా లక్ష్మి రుాపాలు.

మెట్టి నింటి వారి మేలు కోరు

అన్ని రుాపు లేలు నాశక్తి రుాపాలు

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

16.

పొల్లు మాట లాడి పోట్లాట లిడునట్టి

నరుని గుణము  మహిని నగవు పాలు.

మంచి నడత తోడ మహిలోన మననీవు.

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

17.

మితము మాటలాడు మీరజాలకు హద్దు

హీన పడని మాట హితవు నీకు.

అతిగ మాటలాడ అలుసౌదు విలలోన.

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

18.

అమ్మ అక్క చెల్లి యనురక్త బంధమ్ము..

లాదరింతువు గద యవని నీవు

యెదుటి, స్త్రీలను గన యేటికిీ మేలము  

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

19.

ఆడ పిల్ల లింటి, అమ్మతల్లులు వారు

శక్తి రుాపు దాల్చు .శతృ వెదుట .

వారు శాపము నిడ  వదలిపోవుసిరులు

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

20.

కల్ల మాటలాడి కపటివై మెలగుచుా

చేయు బాస లెల్ల చెడపు నిన్ను.

నమ్మ రెవరు సుమ్మ నామాట నిజమన్న 

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

*********************************

ఒంటరితనం ...మినీ కధ .

అంశం : ఒంటరితనం.

శీర్షిక  : ఒంటరితనం ఒక శాపం

రచన : శ్రీమతి పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి .

కల్యాణ్ :  మహారాష్ట్ర .

ఆసుపత్రిలో స్పెషల్  వార్డ్ లో మెత్తటి పరుపు పై పడుక్కున్నా..అసహనంగా కదులురున్నారు రావుగారు.

భార్య పిల్లలు గుర్తుకు వస్తున్నారు.

కొన్ని నెలలైంది వాళ్ళని చుాసి.

అన్ని సదుపాయాలుా సమకుార్చేరు. 

కానీ ఏం ?

లాభం ..

తనను ఒంటరివాణ్ణి చేసి వదలి వెళ్ళేరు.

కానీ ఈ వయసులో తనీ ఒంటరితనాన్ని భరించలేకపోతున్నాడు. తన బేగ్ లో పిల్ల 

లు సంతకం చేసిన "చెక్" లు ఉన్నాయి.

ఎంత డబ్బు  కావాలన్నా "డ్రా" చేసుకోమన్నారు.

డబ్బిచ్చేస్తే సరిపోతుందా........

డబ్బిస్తే.....

సడన్ గా తన మాట తనకే అప్పజెప్పిన ఫీలింగ్ ...

కళ్ళు ముాసుకున్న రావు గారికి గతమంతా 

ఒక్కసారి కళ్ళముందు కదిలింది.

తమ తండ్రి ,తాత, ముత్తాతలు చాలా డబ్బు గలవాళ్ళు.

డబ్బుగల అహంకారం తనలో కుాడా చాలా ఉండేది.

ఎవరినీ లక్ష్యపెట్టేవాడు కాదు.

తనకంటుా ఒక్క స్నేహితుడు కుాడా  ఉండేవాడు కాదు. డబ్బు చాలా మందిని తన చుట్టుా తిప్పించింది. అందుకనే మనిషి విలువ తెలియలేదు. డబ్బుంటే చాలు.అన్ని ఆనందాలుా వాటంతట అవే తన సొంతమౌతాయన్న భావన తన మనసులో స్థిరపడిపోయింది.

తను తన పెళ్ళైన నలభైయ్యేళ్ళ జీవితంలో 

డబ్బెలా సంపాదించాలా....అనే ఆలోచించేడు.

భార్యతో ఒక్కసారైనా సమంగా మాట్లాడడంగానీ , బయటకు తీసుకెళ్ళడంగానీ చెయ్యలేదు. దాంతో వంటరైన ఆమె

నాలుగు గోడల మధ్య  పని నిండిన రాట్న మయ్యింది. .

తనను ఒక్కసారైనా బయటకు తీసుకెళ్ళమని ప్రాధేయపడింది. చేతిలో కొంత డబ్బు పెట్టి" నీకు కావలసిన చోటికి నువ్వే వెళ్ళు" అన్నాడు.

"మీరు లేకపోతే  నాకేం సరదా" ..అంది.

డబ్బిచ్చానుగా...అన్నాడు.

ఒంటరితనం నిండిన బాధతో వచ్చిన  ఆమె కన్నీళ్ళకు తను అప్పుడు విలువ ఇవ్వ లేదు..

పిల్లలు పుట్టేరు.  పెద్దవాళ్ళవుతున్నారు.చదువు విషయంలో నాన్నగా దండించడం తోపాటు 

కొంచం ఎక్కువగానే భయం కుాడా  ఉంచేడు. 

అలాగే పెరిగేరు , మంచి ఉద్యోగస్తులయ్యారు కుాడా..

ఐనా  తన దగ్గర భయం అలాగే ఉండడాన్ని చుాసి సంతోషించేడు. గర్వపడ్డాడు కుాడా...

చిన్పప్పటి నుంచి వారి ఇష్టాఇష్టాలకు విలువివ్వలేదు. తన మాటే శాశనంగా వారిని నడిపించేడు. బయటి ప్రపంచంలోకి సరదాగా ఎప్పుడుా తీసుకెళ్ళ లేదు. చాలా సార్లు" ఎక్కడికైనా వెళ్దాం నాన్నా "అంటుా  బతిమలాడేవారు. తను ససేమిరా అనేవాడు.  డబ్బు కట్టలు చుాపించి "ఇది దగ్గరుంటే అన్నీ ఉన్నట్టే   ముందు ఇది సంపాదించండి" అన్నాడు. అంతేకాదు తను వాళ్ళతో నవ్వుతుా మాట్లాడలేదు.

కలిసి భోజనం చేయలేదు.

ఇంట్లో ఉన్నా ఎప్పుడుా సరదాగా మాట్లాడలేదు. 

తను మాత్రం బయట చాలా తిరిగేవాడు.తినేవాడు.

స్నేహితులంటే ఎలాగుంటారో తెలీదు తనకు. 

ఆందరుా డబ్బు దాసులే...ఎవరినీ లెక్కచేసేవాడు కాదు. అదే జీవితమనుకున్నాడు

తన  పదవీ విరమణకు ఆఫీసులొ ఎవరుా తనను అభినందించలేదు.

తన చుట్టుాచేరినవారెవ్వరుా తను ఆఫీస్ వదలి

వెళిపోతున్నందుకు బాధపడినట్టు కనపడలేదు

అదిగో...ఆరోజు ఏదోలా అనిపించి కళ్ళంట నీళ్ళు చిమ్మాయి. దానినే బాధ అంటారా.?..ఏమొా...?

గబ గబా కళ్ళొత్తుకొని ఇంటికి బయలుదేరేడు.

అప్పటికే కొడుకులకు పెళ్ళిళ్ళయ్యాయి. 

భార్య పిల్లలుా కోడళ్ళుా  మనవలుా ...అందరుా 

అప్పటి వరకు కిల కిలా నవ్వుతుా, గలగలా మాట్లాడుకుంటున్నవారంతా తనొచ్చేసరికల్లా తలో ముాలకీ వెళ్ళిపోయేరు....

చాలా గొప్పగా ఫీల్ అయ్యేవాడు.

ఆ రోజు....

ఇంటికి వచ్చి చెప్పేడు. తనింక ఆఫీసుకు వెళ్ళడని.

రిటైర్ అయ్యాడని...

ఎవరి ముఖాల్లోనుా ఆనందం కనపడ లేదు.

భార్య  మౌనంగా కిచన్ లోకి వెళ్ళిపోయింది.

పిల్లలు వాళ్ళ రుాముల్లోకి వెళ్ళిపోయేరు.

కోడళ్ళు కనపడేలేదు. మనవలు తనకంట ఎప్పుడుా పడరు.

అదిగో ఆప్పుడొచ్చాయి కన్నీళ్ళు.

ఎందుకో ఏమిటో తెలీని బాధ...

రోజులు గడుస్తున్నాయిఅన్నీ సమయానికి అందుతున్నాయి.

కానీ  ఒంటరితనం ...భరించ లేకపోతున్నాడు.

ఎవరుా తనతో మాట్లాడినవాళ్ళు లేరు.

"టీ కావాలా ... టిఫిన్ తింటారా...అన్నం వడ్డించేను రండి " అన్న మాటలు తప్ప.

కొన్నాళ్ళు బయటకు వెళ్ళేడు.కానీ 

ఎవరితోనుా కలవడం తెలియ లేదు. అందికే

ఎవరుా మాట్లాడేవారు కాదు తనతో...

అందరుా గుంపులుగా కుార్చొనుంటే తనొక్కడే ఒంటరిగా....

అదిగో అప్పుడే నిజమైన స్నేహం విలువ  తెలిసింది.

మనిషికి మనిషి  ఎంత అవసరమొా తెలిసింది.

ఒంటరితనం ఆలోచనల్లోకి , ఆలోచన బాధలోకి , బాధ భయంలోకి మారేయి.

కానీ తన ఒంటరితనంలో మార్పు రాలేదు.

ఒకరోజు నోరు విడిచి పిల్లల్ని  అడిగేడు ".ఎక్కడికైనా వెళ్దామా."..అని. 

నోట్ల కట్టలు తెచ్చి నాముందుంచి...

"ఎక్కడికెళ్ళాలనిపిస్తే  వెళ్ళండి నాన్నా ..అఫీసులు, పిల్ల ల చదువులుా ఉన్నాయి.మాకు కుదరదు అన్నారు.

అదిగో అప్పుడు తెలిసింది బాధకి అర్ధం ..

బ్రతుక్కి అర్ధం..జీవిత సత్యం...

జీవితంలో ధనం నిండిన  అహంకారంతో

తనేం పోగొట్టుకున్నాడో తెలుసుకున్నాడు.

అందరుా ఉన్నా ఎవ్వరుాలేని ఒంటరితనం...

భరించలేని స్థితిలో  ఒక రోజు రోడ్డుపై పడిపోయేడు.

అంతే మరి లేవలేకపోయేడు.

వెన్నెముక విరిగిందన్నారు..మరి తిరగలేవన్నారు.

పిల్ల లు ఖరీదైన ఆసుపత్రిలో తనను జాయిన్ చేసేరు. నోట్ల కట్టలుా చెక్కు బుక్కులుా తనకందించేరు.

అన్ని సదుపాయాలతో ఒంటరిగా మిగిలిపోయేడు..

ప్రతీ రోజుా ఎవరైనా తనకోసం వస్తారేమొా 

అన్న అశతో ..కొన్ని .నెలలబట్టీ ఎదురు చుాస్తున్నాడు.

"ఒంటరిగా..".....

********************************

10/07/2022.

అంశం : ఒంటరితనం.

శీర్షిక  : ఒంటరితనం ఒక శాపం.

రచన : శ్రీమతి పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి .

కల్యాణ్ :  మహారాష్ట్ర .

ఆసుపత్రిలో స్పెషల్  వార్డ్ లో మెత్తటి పరుపు పై పడుక్కున్నా..అసహనంగా కదులురున్నారు రావుగారు.

భార్య పిల్లలు గుర్తుకు వస్తున్నారు.

కొన్ని నెలలైంది వాళ్ళని చుాసి.

అన్ని సదుపాయాలుా సమకుార్చేరు. 

కానీ ఏం ?

లాభం ..

తనను ఒంటరివాణ్ణి చేసి వదలి వెళ్ళేరు.

కానీ ఈ వయసులో తనీ ఒంటరితనాన్ని భరించలేకపోతున్నాడు. తన బేగ్ లో పిల్ల 

లు సంతకం చేసిన "చెక్" లు ఉన్నాయి.

ఎంత డబ్బు  కావాలన్నా "డ్రా" చేసుకోమన్నారు.

డబ్బిచ్చేస్తే సరిపోతుందా........

డబ్బిస్తే.....

సడన్ గా తన మాట తనకే అప్పజెప్పిన ఫీలింగ్ ...

కళ్ళు ముాసుకున్న రావు గారికి గతమంతా 

ఒక్కసారి కళ్ళముందు కదిలింది.

తమ తండ్రి ,తాత, ముత్తాతలు చాలా డబ్బు గలవాళ్ళు.

డబ్బుగల అహంకారం తనలో కుాడా చాలా ఉండేది.

ఎవరినీ లక్ష్యపెట్టేవాడు కాదు.

తనకంటుా ఒక్క స్నేహితుడు కుాడా  ఉండేవాడు కాదు. డబ్బు చాలా మందిని తన చుట్టుా తిప్పించింది. అందుకనే తనకు మనిషి విలువ కుాడా తెలియలేదు. డబ్బుంటే చాలు అన్ని ఆనందాలుా వాటంతట అవే తన సొంతమౌతాయన్న భావన తన మనసులో స్థిరపడిపోయింది.

తను తన పెళ్ళైన నలభైయ్యేళ్ళ జీవితంలో 

డబ్బెలా సంపాదించాలా....అనే ఆలోచించేడుగానీ

భార్యతో ఒక్కసారైనా సమంగా మాట్లాడడంగానీ , బయటకు తీసుకెళ్ళడంగానీ చెయ్యలేదు. దాంతో వంటరైన ఆమె

నాలుగు గోడల మధ్య  పని నిండిన రాట్న మయ్యింది. .

తనను ఒక్కసారైనా బయటకు తీసుకెళ్ళమని ప్రాధేయపడింది. చేతిలో కొంత డబ్బు పెట్టి" నీకు కావలసిన చోటికి నువ్వే వెళ్ళు" అన్నాడు.

"మీరు లేకపోతే  నాకేం సరదా" ..అంది.

డబ్బిచ్చానుగా...అన్నాడు.

ఒంటరితనం నిండిన బాధతో వచ్చిన  ఆమె కన్నీళ్ళకు తను అప్పుడు విలువ ఇవ్వ లేదు..

పిల్లలు పుట్టేరు.  పెద్దవాళ్ళవుతున్నారు.చదువు విషయంలో నాన్నగా దండించడం తోపాటు 

కొంచం ఎక్కువగానే భయం కుాడా  ఉంచేడు. 

అలాగే పెరిగేరు , మంచి ఉద్యోగస్తులయ్యారు కుాడా..

ఐనా  తన దగ్గర భయం అలాగే ఉండడాన్ని చుాసి సంతోషించేడు. గర్వపడ్డాడు కుాడా...

చిన్పప్పటి నుంచి వారి ఇష్టాఇష్టాలకు విలువివ్వలేదు. తన మాటే శాశనంగా వారిని నడిపించేడు. బయటి ప్రపంచంలోకి సరదాగా ఎప్పుడుా తీసుకెళ్ళ లేదు. చాలా సార్లు" ఎక్కడికైనా వెళ్దాం నాన్నా "అంటుా  బతిమలాడేవారు. తను ససేమిరా అనేవాడు.  డబ్బు కట్టలు చుాపించి "ఇది దగ్గరుంటే అన్నీ ఉన్నట్టే   ముందు ఇది సంపాదించండి" అన్నాడు. అంతేకాదు తను వాళ్ళతో నవ్వుతుా మాట్లాడలేదు.

కలిసి భోజనం చేయలేదు.

ఇంట్లో ఉన్నా ఎప్పుడుా సరదాగా మాట్లాడలేదు. 

తను మాత్రం బయట చాలా తిరిగేవాడు.తినేవాడు.

స్నేహితులంటే ఎలాగుంటారో తెలీదు తనకు. 

ఆందరుా డబ్బు దాసులే...ఎవరినీ లెక్కచేసేవాడు కాదు. అదే జీవితమనుకున్నాడు

తన  పదవీ విరమణకు ఆఫీసులొ ఎవరుా తనను అభినందించలేదు.

తన చుట్టుాచేరినవారెవ్వరుా తను ఆఫీస్ వదలి

వెళిపోతున్నందుకు బాధపడినట్టు కనపడలేదు

అదిగో...ఆరోజు ఏదోలా అనిపించి కళ్ళంట నీళ్ళు చిమ్మాయి. దానినే బాధ అంటారా.?..ఏమొా...?

గబ గబా కళ్ళొత్తుకొని ఇంటికి బయలుదేరేడు.

అప్పటికే కొడుకులకు పెళ్ళిళ్ళయ్యాయి. 

భార్య పిల్లలుా కోడళ్ళుా  మనవలుా ...అందరుా 

అప్పటి వరకు కిల కిలా నవ్వుతుా, గలగలా మాట్లాడుకుంటున్నవారంతా తనొచ్చేసరికల్లా తలో ముాలకీ వెళ్ళిపోయేరు....

చాలా గొప్పగా ఫీల్ అయ్యేవాడు.

ఆ రోజు....

ఇంటికి వచ్చి చెప్పేడు. తనింక ఆఫీసుకు వెళ్ళడని.

రిటైర్ అయ్యాడని...

ఎవరి ముఖాల్లోనుా ఆనందం కనపడ లేదు.

భార్య  మౌనంగా కిచన్ లోకి వెళ్ళిపోయింది.

పిల్లలు వాళ్ళ రుాముల్లోకి వెళ్ళిపోయేరు.

కోడళ్ళు కనపడేలేదు. మనవలు తనకంట ఎప్పుడుా పడరు.

అదిగో ఆప్పుడొచ్చాయి కన్నీళ్ళు.

ఎందుకో ఏమిటో తెలీని బాధ...

రోజులు గడుస్తున్నాయిఅన్నీ సమయానికి అందుతున్నాయి.

కానీ  ఒంటరితనం ...భరించ లేకపోతున్నాడు.

ఎవరుా తనతో మాట్లాడినవాళ్ళు లేరు.

"టీ కావాలా ... టిఫిన్ తింటారా...అన్నం వడ్డించేను రండి " అన్న మాటలు తప్ప.

కొన్నాళ్ళు బయటకు వెళ్ళేడు.కానీ 

ఎవరితోనుా కలవడం తెలియ లేదు. అందికే

ఎవరుా మాట్లాడేవారు కాదు తనతో...

అందరుా గుంపులుగా కుార్చొనుంటే తనొక్కడే ఒంటరిగా....

అదిగో అప్పుడే నిజమైన స్నేహం విలువ  తెలిసింది.

మనిషికి మనిషి  ఎంత అవసరమొా తెలిసింది.

*******:::***:::::::::::::::

10/07/2022.

అంశం : ఒంటరితనం.

శీర్షిక  : ఒంటరితనం ఒక శాపం.

రచన : శ్రీమతి పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి .

కల్యాణ్ :  మహారాష్ట్ర .

ఆసుపత్రిలో స్పెషల్  వార్డ్ లో మెత్తటి పరుపు పై పడుక్కున్నా..అసహనంగా కదులురున్నారు రావుగారు.

భార్య పిల్లలు గుర్తుకు వస్తున్నారు. కొన్ని నెలలైంది వాళ్ళని చుాసి.అన్ని సదుపాయాలుా సమకుార్చేరు. 

కానీ ఏం లాభం ..?

తనను ఒంటరివాణ్ణి చేసి వదలి వెళ్ళేరు.

కానీ ఈ వయసులో తనీ ఒంటరితనాన్ని భరించలేకపోతున్నాడు. తన బేగ్ లో పిల్ల 

లు సంతకం చేసిన "చెక్" లు ఉన్నాయి.

ఎంత డబ్బు  కావాలన్నా "డ్రా" చేసుకోమన్నారు.

డబ్బిచ్చేస్తే సరిపోతుందా........

డబ్బిస్తే.....

సడన్ గా తన మాట తనకే అప్పజెప్పిన ఫీలింగ్ ...

కళ్ళు ముాసుకున్న రావు గారికి గతమంతా 

ఒక్కసారి కళ్ళముందు కదిలింది.

తమ తండ్రి ,తాత, ముత్తాతలు చాలా డబ్బు గలవాళ్ళు.

డబ్బుగల అహంకారం తనలో కుాడా చాలా ఉండేది.

ఎవరినీ లక్ష్యపెట్టేవాడు కాదు.

తనకంటుా ఒక్క స్నేహితుడు కుాడా  ఉండేవాడు కాదు. డబ్బు చాలా మందిని తన చుట్టుా తిప్పించింది. అందుకనే మనిషి విలువ తెలియలేదు. డబ్బుంటే చాలు , అన్ని ఆనందాలుా వాటంతట అవే తన సొంతమౌతాయన్న భావన తన మనసులో స్థిరపడిపోయింది.

బయటి సుఖాలకు అలవాటు పడిన తను ఇంటి పనుల నిమిత్తమై ఒక బీదింటి అమ్మాయిని భార్యగా తెచ్చుకున్నాడు.

తను తన పెళ్ళైన నలభైయ్యేళ్ళ జీవితంలో 

డబ్బెలా సంపాదించాలా....అనే ఆలోచించేడు తప్ప

భర్తగా తన భార్యతో  ఒక్కసారైనా సమంగా మాట్లాడడంగానీ , బయటకు తీసుకెళ్ళడంగానీ చెయ్యలేదు. దాంతో వంటరైన ఆమె నాలుగు గోడల మధ్య  బందీ ఆయింది. పనికి బానిసయ్యింది.

ఒంటరితనం భరించలేక తనను ఒక్కసారైనా బయటకు తీసుకెళ్ళమని ప్రాధేయపడింది. చేతిలో కొంత డబ్బు పెట్టి" నీకు కావలసిన చోటికి నువ్వే వెళ్ళు" అన్నాడు.

"మీరు లేకపోతే  నాకేం సరదా" ..అంది.

"డబ్బిచ్చానుగా"...అన్నాడు.

 ఒంటరితనం నిండిన బాధతో వచ్చిన  ఆమె కన్నీళ్ళకు తను అప్పుడు విలువనివ్వ లేదు..

పిల్లలు పుట్టేరు.  పెద్దవాళ్ళవుతున్నారు.చదువు విషయంలో నాన్నగా దండించడం తోపాటు 

కొంచం ఎక్కువగానే భయం కుాడా  ఉంచేడు. 

అలాగే పెరిగేరు , మంచి ఉద్యోగస్తులయ్యారు కుాడా..

ఐనా  తన దగ్గర భయం అలాగే ఉండడాన్ని చుాసి సంతోషించేడు. గర్వపడ్డాడు కుాడా...

చిన్పప్పటి నుంచి వారి కష్టా-ఇష్టాలకు విలువివ్వలేదు. తన మాటే శాశనంగా వారిని నడిపించేడు. బయటి ప్రపంచంలోకి సరదాగా ఎప్పుడుా వాళ్ళని తీసుకెళ్ళ లేదు. చాలా సార్లు" ఎక్కడికైనా వెళ్దాం నాన్నా "అంటుా  బతిమలాడేవారు. తను ససేమిరా అనేవాడు.  డబ్బు కట్టలు చుాపించి "ఇది దగ్గరుంటే అన్నీ ఉన్నట్టే   ముందు ఇది సంపాదించండి" అనేవాడు. అంతేకాదు తను వాళ్ళతో ఎప్పుడుా నవ్వుతుా మాట్లాడలేదు.

కలిసి భోజనం చేయలేదు.

 కానీ, తను మాత్రం బయట చాలా తిరిగేవాడు.

 తినేవాడు. తాగేవాడు.

స్నేహితులంటే ఎలాగుంటారో తెలీదు తనకు. కానీ

అందరుా తన డబ్బుకి దాసులే...అదే అహంకారంతోఎవరినీ లెక్కచేసేవాడు కాదు. అదే జీవితమనుకున్నాడు.

తన  పదవీ విరమణ తర్వాత తన చుట్టుాచేరినవారెవ్వరుా తను ఆఫీస్ వదలి

వెళిపోతున్నందుకు బాధపడినట్టు కనపడలేదు.

అదిగో...ఆరోజు ఏదోలా అనిపించి కళ్ళంట నీళ్ళు చిమ్మాయి. దానినే బాధ అంటారా.?..ఏమొా...?

గబ గబా కళ్ళొత్తుకొని ఇంటికి బయలుదేరేడు.

అప్పటికే కొడుకులకు పెళ్ళిళ్ళయ్యాయి. 

భార్య పిల్లలుా కోడళ్ళుా  మనవలుా ...అందరుా 

అప్పటి వరకు కిల కిలా నవ్వుతుా, గలగలా మాట్లాడుకుంటున్నవారంతా తనొచ్చేసరికల్లా తలో ముాలకీ వెళ్ళిపోతుా ఉంటే....

 చాలా గొప్పగా ఫీల్ అయ్యేవాడు.

ఆ రోజు....ఇంటికి వచ్చి చెప్పేడు. తనింక ఆఫీసుకు వెళ్ళడని.రిటైర్ అయ్యాడని...

ఎవరి ముఖాల్లోనుా ఆనందం కనపడ లేదు.

భార్య  మౌనంగా కిచన్ లోకి వెళ్ళిపోయింది.

పిల్లలు వాళ్ళ రుాముల్లోకి వెళ్ళిపోయేరు.

కోడళ్ళు కనపడేలేదు. మనవలు తనకంట ఎప్పుడుా పడరు. తాతా అన్న మాట తనెప్పుడుా వినలేదు.

అదిగో ఆప్పుడొచ్చాయి కన్నీళ్ళు. 

ఎందుకో ఏమిటో తెలీని బాధ...

రోజులు గడుస్తున్నాయి. అన్నీ సమయానికి అందుతున్నాయి.

కానీ  ఒంటరితనం ...భరించ లేకపోతున్నాడు.

ఎవరుా తనతో మాట్లాడినవాళ్ళు లేరు.

"టీ కావాలా ... టిఫిన్ తింటారా...అన్నం వడ్డించేను రండి "అనే బానిసగా చుాసిన భార్య  మాటలు తప్ప.

కొన్నాళ్ళు బయటకు వెళ్ళేడు.కానీ 

ఎవరితోనుా కలవలేక పోయాడు. ఈనాడుా తన దగ్గర బోలెడంత డబ్బుంది. కానీ తనడబ్బుతో ఎవరికీ అవసరం లేకపోయింది. కానీ తనకిప్పుడు మనుష్యులు , మనిషి ప్రేమ కావాలి . ఎలా...?

ఇంట్లో ఎవరుా మాట్లాడేవారు కాదు తనతో...

అంత వరకు తనవెంట తిరిగిన ప్రతీ ఒక్కడుా 

పిల్లల దగ్గర సెటల్ అయ్యేమంటుా దుారమయ్యేరు.

అందరుా గుంపులుగా కుార్చొనుంటే తనొక్కడే ఒంటరిగా....

అదిగో అప్పుడే నిజమైన స్నేహం విలువ  తెలిసింది.

మనిషికి మనిషి  ఎంత అవసరమొా తెలిసింది.

స్వార్ధం, అహంకారముా నిండిన తన ప్రవర్తనకు జరుగుతున్న వర్తమానం సాక్ష్యమయ్యింది.

ఒంటరితనం ఆలోచనలుగా , ఆలోచనలు బాధగా, బాధ భయంగా మారింది .

 తన ఒంటరితనం మరింత పెరిగినట్టయింది.

 ఒకరోజు నోరు విడిచి పిల్లల్ని  అడిగేడు ".ఎక్కడికైనా వెళ్దామా."..అని. 

నోట్ల కట్టలు తెచ్చి నాముందుంచి...

"ఎక్కడికెళ్ళాలనిపిస్తే  వెళ్ళండి నాన్నా ..అఫీసులు, పిల్లల చదువులుా ఉన్నాయి.మాకు కుదరదు అన్నారు.

అదిగో అప్పుడు తెలిసింది బాధకి అర్ధం ..

బ్రతుక్కి అర్ధం..జీవిత సత్యం...

జీవితంలో ధనం నిండిన  అహంకారంతో

తనేం పోగొట్టుకున్నాడో తెలుసుకున్నాడు.

అందరుా ఉన్నా ఎవ్వరుాలేని ఒంటరితనం...

భరించలేని స్థితిలో  ఒక రోజు రోడ్డుపై నిలువునా పడిపోయేడు.

అంతే మరి లేవలేకపోయేడు.

వెన్నెముక విరిగిందన్నారు..మరి తిరగలేవన్నారు.

పిల్లలు ఖరీదైన ఆసుపత్రిలో తనను జాయిన్ చేసేరు. నోట్ల కట్టలుా చెక్కు బుక్కులుా తనకందించేరు.

అన్ని సదుపాయాలతో ఒంటరిగా మిగిలిపోయేడు..

బతకడానికి డబ్బు కావాలి , గానీ డబ్బే బతుకు కాదు.

డబ్బుతో ఎన్ని కొన్నా ఆనందాన్ని మాత్రం  కొనలేమన్న నిజం నిప్పులా కాలుస్తోంది. ఐనా..

రావుగారు  ప్రతీ రోజుా ఎవరైనా తనకోసం వస్తారేమొా 

అన్న అశతో ..కొన్ని .నెలలబట్టీ ఎదురు చుాస్తునే ఉన్నారు..

"ఒంటరిగా..".....

సీస పద్యం.

అంశం : దత్తపది:  -  తతి - మతి -  వతి - గతి* 

ప్రక్రియ : సీసపద్యము.

తరలివ చ్చెనదివొ (తతి)గుాడి గణపతి

విఘ్నము లనుబాప విశ్వ మునకు

పా(ర్వతీ )పుత్రుడుా  పసుపుబొ మ్మతగాడు

బుద్ధి బాలుడతడె భువిని వేల్పు ॥

సార(మతి)కి నిండు సాక్షి భుాతమువాడు

జ(గతి)నే లెడువాడు జయము మనకు

గురుగణ (తతి)తోడ గుాడి యుండెడు వాడు

పుణ్య(వతి) సతీ పుత్రు డతడు ॥

ప్రక్రియ : ఆటవెలది.

ప్రథమ పుాజ్యు నిగను  ప్రాశస్త్యమును పొంది

విఘ్నహరు నిగను  విశ్వ మేలె

పార్వతీ సుతుండ పాహీగ ణాధిపా

కావు మయ్య మమ్ము కరుణ తోడ ॥

ఇదేనా (నా) దేశ ప్రగతి.

శీర్షిక  : ఇదే నా దేశ ప్రగతి.

ప్రక్రియ:  ఆటవెలది.

రచన : శ్రీమతి పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి.

కల్యాణ్.మహారాష్ట్ర .

విశ్వ మంత జుాడ విందాయె కనులకుా

జ్ఞాన హీను లెల్ల జగతి నిండె

మేధ తోడ వారు మేడ మిద్దెలు గట్టె

చంద మామ జేరి చిందు లేసె ॥

తెలివి మీరి వారు తెగ నరికె జెట్లను

కలుషి తమ్ము జేసె  గంగ నీరు

పెరుగ జనులు పెరిగె పెంట కుప్పలు చాల

పర్యవరణ మెంతొ  ప్రబలె జగతి ॥

పీల్చ గాలి లేదు పిట్ట కుాతలు లేవు

చెట్టు జాడ లేక చెదరె భూామి

కంపెనీలు పెరిగి కల్మషాలవి నిండె

కణము లెన్నొ పుట్టి కాటు వేసె ॥

కామ మెంతొ పెరిగె కాలమెంతయొ మారె

పెరిగె స్వార్ధ పరులు పెక్కు గతుల

భరత భవిత నలిగె భాగ్యహీ నతగల్గె

 బ్రతుకు లెన్నొ భువికి భార మాయె ॥

తినగ తిండిలేదు తిరుగాడ పనిలేదు

బ్రతుక, చెడెను మనిషి బాధ మరువ

రోగ హీను లెల్ల రోజు రోజుకు హెచ్చె

విలువ లెన్నొ తరిగె విశ్వమందు ॥

వావి వరుస మరచి  వక్రమా ర్గములెంచి

విలువ, నీతి మాట  విస్మ రించి

జనులు మృగము రీతి జగతిలో చరియించ

భరత మాత కలలె  భగ్న మాయె ॥

మత్తకోకిల పద్యాలు ...(వర్షం ).

అంశం : వర్షం.

ప్రక్రియ : మత్తకోకిల .పద్యం.

రచన : శ్రీమతి పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి .

కల్యాణ్. మహారాష్ట్ర .

ఆక సమ్మున మేఘ  మొచ్చిన ఆశ పొందును వాడెగా

సేక రించును విత్త నమ్ముల సేద్య మాతడు సేయగా 

ఆక లైనను దాహ మైనను ఆగ డాతడె రైతుగా..

రుాక లప్పులు జేసి పంటకు రుాప మిచ్చును నిండుగా॥

అన్న దాతలకార్తి దీర్చును  ఆకసమ్మున మేఘుడే

చిన్ని వర్షపు జల్లు చుాడగ చిందు లేయును వారులే 

అన్న దేశపు వెన్ననంటిమి ఆతడుా మన దేముడే

మన్ను లోపల పండు బంగరు మాన్య మందరి విందులే ॥

మట్టి తల్లిని నమ్ము నాతడు మంచి పంటల నేలగా

గట్టి యత్నము జేసి పంటను గాచు కష్టము తోడుగా

పెట్టు దుడ్డుకు రాదు లాభము  వెట్టి చాకిరి దండగా

వట్టి చుక్కల వర్ష మేలగ వచ్చు దుఃఖము మెండుగా ॥

వాగు నిండెడు నీటి కోసము  వర్ష మాతనె కోరుగా

బాగు కోరును అందరీ సుఖ  భాగ్య దాతయె రైతుగా

పోగు ధాన్యపు రాసి పొందగ పోరు సల్పును వాడెగా

సాగు దుక్కికి  సారమిచ్చెడు సార వర్షమె  తోడుగా॥

*****************************::::