శీర్షిక : మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట .

⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️

*మహతీ సాహితీ కవిసంగమం -కరీంనగరం*

*ఉత్తమ పద్యకవులు:(12-10-2022)*

శ్రీ/శ్రీమతి 

1. డా. కురవి వేంకట కృష్ణశాస్త్రి గారు

2. డా. వేదాల గాయత్రీదేవి గారు

3. మగటపల్లి రామచంద్రరావు గారు

4. గుడిపూడి రాధికారాణి గారు

5. ఎలగందుల లింబాద్రి గారు

6. కొంటికర్ల లలిత గారు

7. పోతుకుచ్చి రాజశేఖర్ గారు

8. పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీమూర్తి గారు

9. ఎం.వి.ఉమాదేవి గారు

10. మీసాల చినగౌరినాయుడు గారు

11. గద్వాల సోమన్న గారు

12.డా.సూర్యదేవర రాధారాణి గారు

13. గడ్డం కృష్ణా రెడ్డి గారు

14. పోగుల భాగ్యలక్ష్మి గారు

15. సింహాద్రి వాణి గారు

*********************

*పర్యవేక్షక,నిర్వాహక & సమీక్షక బృందము*

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

శీర్షిక  : మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట .

రచన : శ్రీమతి : 

పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి.

కల్యాణ్. : మహారాష్ట్ర .

.1.

కోర్కె లుండ వచ్చు కోర తగిన యంత

తీరు కొలది కోర్కె  తీరు హెచ్చు

కోర్కె తీరకున్న క్రోధంబు హెచ్చుగా

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

2.

ఆశ పోతు తనము ఆశయ లోపమ్ము

కలుగ జేయు నదియె కడుని రాశ

కడకు కోర్కె తీర కాని పనుల జేయు

లంచ గొండి యైన లక్ష ణముల ॥

3.

పులిని జుాచి నక్క పుార్తివాతల దేలు

చంద మదియె గాద చాలు ఆశ

స్వార్ధ గుణము పెరుగు స్వస్థతేలడు ప్రాణి

మనసు మలిన మౌను మహిని మనుజ ॥

4.

కడకు పతన మొందు  కర్మ మిగులు నీకు

మితము జీవి తమ్ము మిగులు భువిని

కోర్కె యున్న మనిషి కోల్పోవు సుఖమును

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

5.

విద్య లెన్నొ నేర్చి వినుతి కెక్కుము నీవు

జ్ఞాన ధనులు చెడరు జగము నందు

సాహితీ వనమదె సరికోర్కె విహరింప

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

6.

చిన్న తనము యంచు చిన్నతప్పులుజేయ

తప్పు లొప్పు లౌన తప్పు తప్పే.

తప్ప లెంచ నీక తగురీతి మనుటకై

మనుజ తెలుసుకొనుమ మంచిమాట ॥

7.

విషయ వినయము లవి విద్య తోడనెవచ్చు

సార విద్య నబ్బు సభ్య తిలను.

మంచి మాట నోట మంది మెచ్చిన బాట

మనుజ తెలుసుకొనుమ మంచిమాట ॥

8.

తల్లి తండ్రి గురువు  తగురీతి బోధించు

చక్క నైన మాట చద్ది ముాట.

అనుభవాలు నేర్పు నవెగాద సుఖబాట

మనుజ తెలుసుకొనుమ మంచిమాట ॥

9.

ప్రథమ పాఠ శాల ప్రారంభ మింటితో

తోడు తల్లి దండ్రె తొలి గురువులు.

గారవించుమెపుడు ఘనమైన రీతిలో

మనుజ తెలుసుకొనుమ మంచిమాట ॥

10.

సార మైన బ్రతుకు సజ్జనుండదె కోరు.

సద్గుణములు నేర్వ  సమయ మిడుమ.

సత్య మేగ జయము  సచ్చరిత యెధనము

మనుజ తెలుసుకొనుమ మంచిమాట ॥

********************************

12/10/2022

మహతీ సాహితీ కవి సంగమం .

అంశం : నీతి.

శీర్షిక  : మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట .

ప్రక్రియ : ఆటవెలది .

రచన : శ్రీమతి : 

పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి.

కల్యాణ్. : మహారాష్ట్ర .

11.

చిన్న పిల్ల లింట చిందులే యుచునున్న 

ముచ్చటౌను మనకు  ముద్దు మీర.

మాటలొచ్చు వయసు  మంచి మాటలు నేర్పు

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

12.

పిన్న వయసు లోనె పిలచి సుద్దులు నేర్ప

లోక మందు మసల లోటు రాదు.

మితము మాటలాడి మించుగౌ రవమంద

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

13.

కట్టు బొట్టు తీరు కడు సభ్యతల నేలు

భరత భుామి కీర్తి బడయు వెలుగు

సాంప్రదాయ ములవి సద్ధర్మ  పథములు

మనుజ తెలుసుకొనుమ మంచిమాట ॥

14.

అమ్మ చెల్లి అక్క యైనవా రనుచును

రక్త బంధములని రక్షణిడుచు

పరుల స్త్రీల జుాడ పరాచికములేల..?

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

15.

ఆడ పిల్ల లింట నా లక్ష్మి రుాపాలు.

మెట్టి నింటి వారి మేలు కోరు

అన్ని రుాపు లేలు నాశక్తి రుాపాలు

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

16.

పొల్లు మాట లాడి పోట్లాట లిడునట్టి

నరుని గుణము  మహిని నగవు పాలు.

మంచి నడత తోడ మహిలోన మననీవు.

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

17.

మితము మాటలాడు మీరజాలకు హద్దు

హీన పడని మాట హితవు నీకు.

అతిగ మాటలాడ అలుసౌదు విలలోన.

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

18.

అమ్మ అక్క చెల్లి యనురక్త బంధమ్ము..

లాదరింతువు గద యవని నీవు

యెదుటి, స్త్రీలను గన యేటికిీ మేలము  

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

19.

ఆడ పిల్ల లింటి, అమ్మతల్లులు వారు

శక్తి రుాపు దాల్చు .శతృ వెదుట .

వారు శాపము నిడ  వదలిపోవుసిరులు

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

20.

కల్ల మాటలాడి కపటివై మెలగుచుా

చేయు బాస లెల్ల చెడపు నిన్ను.

నమ్మ రెవరు సుమ్మ నామాట నిజమన్న 

మనుజ తెలుసు కొనుమ మంచి మాట ॥

*********************************

ఒంటరితనం ...మినీ కధ .

అంశం : ఒంటరితనం.

శీర్షిక  : ఒంటరితనం ఒక శాపం

రచన : శ్రీమతి పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి .

కల్యాణ్ :  మహారాష్ట్ర .

ఆసుపత్రిలో స్పెషల్  వార్డ్ లో మెత్తటి పరుపు పై పడుక్కున్నా..అసహనంగా కదులురున్నారు రావుగారు.

భార్య పిల్లలు గుర్తుకు వస్తున్నారు.

కొన్ని నెలలైంది వాళ్ళని చుాసి.

అన్ని సదుపాయాలుా సమకుార్చేరు. 

కానీ ఏం ?

లాభం ..

తనను ఒంటరివాణ్ణి చేసి వదలి వెళ్ళేరు.

కానీ ఈ వయసులో తనీ ఒంటరితనాన్ని భరించలేకపోతున్నాడు. తన బేగ్ లో పిల్ల 

లు సంతకం చేసిన "చెక్" లు ఉన్నాయి.

ఎంత డబ్బు  కావాలన్నా "డ్రా" చేసుకోమన్నారు.

డబ్బిచ్చేస్తే సరిపోతుందా........

డబ్బిస్తే.....

సడన్ గా తన మాట తనకే అప్పజెప్పిన ఫీలింగ్ ...

కళ్ళు ముాసుకున్న రావు గారికి గతమంతా 

ఒక్కసారి కళ్ళముందు కదిలింది.

తమ తండ్రి ,తాత, ముత్తాతలు చాలా డబ్బు గలవాళ్ళు.

డబ్బుగల అహంకారం తనలో కుాడా చాలా ఉండేది.

ఎవరినీ లక్ష్యపెట్టేవాడు కాదు.

తనకంటుా ఒక్క స్నేహితుడు కుాడా  ఉండేవాడు కాదు. డబ్బు చాలా మందిని తన చుట్టుా తిప్పించింది. అందుకనే మనిషి విలువ తెలియలేదు. డబ్బుంటే చాలు.అన్ని ఆనందాలుా వాటంతట అవే తన సొంతమౌతాయన్న భావన తన మనసులో స్థిరపడిపోయింది.

తను తన పెళ్ళైన నలభైయ్యేళ్ళ జీవితంలో 

డబ్బెలా సంపాదించాలా....అనే ఆలోచించేడు.

భార్యతో ఒక్కసారైనా సమంగా మాట్లాడడంగానీ , బయటకు తీసుకెళ్ళడంగానీ చెయ్యలేదు. దాంతో వంటరైన ఆమె

నాలుగు గోడల మధ్య  పని నిండిన రాట్న మయ్యింది. .

తనను ఒక్కసారైనా బయటకు తీసుకెళ్ళమని ప్రాధేయపడింది. చేతిలో కొంత డబ్బు పెట్టి" నీకు కావలసిన చోటికి నువ్వే వెళ్ళు" అన్నాడు.

"మీరు లేకపోతే  నాకేం సరదా" ..అంది.

డబ్బిచ్చానుగా...అన్నాడు.

ఒంటరితనం నిండిన బాధతో వచ్చిన  ఆమె కన్నీళ్ళకు తను అప్పుడు విలువ ఇవ్వ లేదు..

పిల్లలు పుట్టేరు.  పెద్దవాళ్ళవుతున్నారు.చదువు విషయంలో నాన్నగా దండించడం తోపాటు 

కొంచం ఎక్కువగానే భయం కుాడా  ఉంచేడు. 

అలాగే పెరిగేరు , మంచి ఉద్యోగస్తులయ్యారు కుాడా..

ఐనా  తన దగ్గర భయం అలాగే ఉండడాన్ని చుాసి సంతోషించేడు. గర్వపడ్డాడు కుాడా...

చిన్పప్పటి నుంచి వారి ఇష్టాఇష్టాలకు విలువివ్వలేదు. తన మాటే శాశనంగా వారిని నడిపించేడు. బయటి ప్రపంచంలోకి సరదాగా ఎప్పుడుా తీసుకెళ్ళ లేదు. చాలా సార్లు" ఎక్కడికైనా వెళ్దాం నాన్నా "అంటుా  బతిమలాడేవారు. తను ససేమిరా అనేవాడు.  డబ్బు కట్టలు చుాపించి "ఇది దగ్గరుంటే అన్నీ ఉన్నట్టే   ముందు ఇది సంపాదించండి" అన్నాడు. అంతేకాదు తను వాళ్ళతో నవ్వుతుా మాట్లాడలేదు.

కలిసి భోజనం చేయలేదు.

ఇంట్లో ఉన్నా ఎప్పుడుా సరదాగా మాట్లాడలేదు. 

తను మాత్రం బయట చాలా తిరిగేవాడు.తినేవాడు.

స్నేహితులంటే ఎలాగుంటారో తెలీదు తనకు. 

ఆందరుా డబ్బు దాసులే...ఎవరినీ లెక్కచేసేవాడు కాదు. అదే జీవితమనుకున్నాడు

తన  పదవీ విరమణకు ఆఫీసులొ ఎవరుా తనను అభినందించలేదు.

తన చుట్టుాచేరినవారెవ్వరుా తను ఆఫీస్ వదలి

వెళిపోతున్నందుకు బాధపడినట్టు కనపడలేదు

అదిగో...ఆరోజు ఏదోలా అనిపించి కళ్ళంట నీళ్ళు చిమ్మాయి. దానినే బాధ అంటారా.?..ఏమొా...?

గబ గబా కళ్ళొత్తుకొని ఇంటికి బయలుదేరేడు.

అప్పటికే కొడుకులకు పెళ్ళిళ్ళయ్యాయి. 

భార్య పిల్లలుా కోడళ్ళుా  మనవలుా ...అందరుా 

అప్పటి వరకు కిల కిలా నవ్వుతుా, గలగలా మాట్లాడుకుంటున్నవారంతా తనొచ్చేసరికల్లా తలో ముాలకీ వెళ్ళిపోయేరు....

చాలా గొప్పగా ఫీల్ అయ్యేవాడు.

ఆ రోజు....

ఇంటికి వచ్చి చెప్పేడు. తనింక ఆఫీసుకు వెళ్ళడని.

రిటైర్ అయ్యాడని...

ఎవరి ముఖాల్లోనుా ఆనందం కనపడ లేదు.

భార్య  మౌనంగా కిచన్ లోకి వెళ్ళిపోయింది.

పిల్లలు వాళ్ళ రుాముల్లోకి వెళ్ళిపోయేరు.

కోడళ్ళు కనపడేలేదు. మనవలు తనకంట ఎప్పుడుా పడరు.

అదిగో ఆప్పుడొచ్చాయి కన్నీళ్ళు.

ఎందుకో ఏమిటో తెలీని బాధ...

రోజులు గడుస్తున్నాయిఅన్నీ సమయానికి అందుతున్నాయి.

కానీ  ఒంటరితనం ...భరించ లేకపోతున్నాడు.

ఎవరుా తనతో మాట్లాడినవాళ్ళు లేరు.

"టీ కావాలా ... టిఫిన్ తింటారా...అన్నం వడ్డించేను రండి " అన్న మాటలు తప్ప.

కొన్నాళ్ళు బయటకు వెళ్ళేడు.కానీ 

ఎవరితోనుా కలవడం తెలియ లేదు. అందికే

ఎవరుా మాట్లాడేవారు కాదు తనతో...

అందరుా గుంపులుగా కుార్చొనుంటే తనొక్కడే ఒంటరిగా....

అదిగో అప్పుడే నిజమైన స్నేహం విలువ  తెలిసింది.

మనిషికి మనిషి  ఎంత అవసరమొా తెలిసింది.

ఒంటరితనం ఆలోచనల్లోకి , ఆలోచన బాధలోకి , బాధ భయంలోకి మారేయి.

కానీ తన ఒంటరితనంలో మార్పు రాలేదు.

ఒకరోజు నోరు విడిచి పిల్లల్ని  అడిగేడు ".ఎక్కడికైనా వెళ్దామా."..అని. 

నోట్ల కట్టలు తెచ్చి నాముందుంచి...

"ఎక్కడికెళ్ళాలనిపిస్తే  వెళ్ళండి నాన్నా ..అఫీసులు, పిల్ల ల చదువులుా ఉన్నాయి.మాకు కుదరదు అన్నారు.

అదిగో అప్పుడు తెలిసింది బాధకి అర్ధం ..

బ్రతుక్కి అర్ధం..జీవిత సత్యం...

జీవితంలో ధనం నిండిన  అహంకారంతో

తనేం పోగొట్టుకున్నాడో తెలుసుకున్నాడు.

అందరుా ఉన్నా ఎవ్వరుాలేని ఒంటరితనం...

భరించలేని స్థితిలో  ఒక రోజు రోడ్డుపై పడిపోయేడు.

అంతే మరి లేవలేకపోయేడు.

వెన్నెముక విరిగిందన్నారు..మరి తిరగలేవన్నారు.

పిల్ల లు ఖరీదైన ఆసుపత్రిలో తనను జాయిన్ చేసేరు. నోట్ల కట్టలుా చెక్కు బుక్కులుా తనకందించేరు.

అన్ని సదుపాయాలతో ఒంటరిగా మిగిలిపోయేడు..

ప్రతీ రోజుా ఎవరైనా తనకోసం వస్తారేమొా 

అన్న అశతో ..కొన్ని .నెలలబట్టీ ఎదురు చుాస్తున్నాడు.

"ఒంటరిగా..".....

********************************

10/07/2022.

అంశం : ఒంటరితనం.

శీర్షిక  : ఒంటరితనం ఒక శాపం.

రచన : శ్రీమతి పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి .

కల్యాణ్ :  మహారాష్ట్ర .

ఆసుపత్రిలో స్పెషల్  వార్డ్ లో మెత్తటి పరుపు పై పడుక్కున్నా..అసహనంగా కదులురున్నారు రావుగారు.

భార్య పిల్లలు గుర్తుకు వస్తున్నారు.

కొన్ని నెలలైంది వాళ్ళని చుాసి.

అన్ని సదుపాయాలుా సమకుార్చేరు. 

కానీ ఏం ?

లాభం ..

తనను ఒంటరివాణ్ణి చేసి వదలి వెళ్ళేరు.

కానీ ఈ వయసులో తనీ ఒంటరితనాన్ని భరించలేకపోతున్నాడు. తన బేగ్ లో పిల్ల 

లు సంతకం చేసిన "చెక్" లు ఉన్నాయి.

ఎంత డబ్బు  కావాలన్నా "డ్రా" చేసుకోమన్నారు.

డబ్బిచ్చేస్తే సరిపోతుందా........

డబ్బిస్తే.....

సడన్ గా తన మాట తనకే అప్పజెప్పిన ఫీలింగ్ ...

కళ్ళు ముాసుకున్న రావు గారికి గతమంతా 

ఒక్కసారి కళ్ళముందు కదిలింది.

తమ తండ్రి ,తాత, ముత్తాతలు చాలా డబ్బు గలవాళ్ళు.

డబ్బుగల అహంకారం తనలో కుాడా చాలా ఉండేది.

ఎవరినీ లక్ష్యపెట్టేవాడు కాదు.

తనకంటుా ఒక్క స్నేహితుడు కుాడా  ఉండేవాడు కాదు. డబ్బు చాలా మందిని తన చుట్టుా తిప్పించింది. అందుకనే తనకు మనిషి విలువ కుాడా తెలియలేదు. డబ్బుంటే చాలు అన్ని ఆనందాలుా వాటంతట అవే తన సొంతమౌతాయన్న భావన తన మనసులో స్థిరపడిపోయింది.

తను తన పెళ్ళైన నలభైయ్యేళ్ళ జీవితంలో 

డబ్బెలా సంపాదించాలా....అనే ఆలోచించేడుగానీ

భార్యతో ఒక్కసారైనా సమంగా మాట్లాడడంగానీ , బయటకు తీసుకెళ్ళడంగానీ చెయ్యలేదు. దాంతో వంటరైన ఆమె

నాలుగు గోడల మధ్య  పని నిండిన రాట్న మయ్యింది. .

తనను ఒక్కసారైనా బయటకు తీసుకెళ్ళమని ప్రాధేయపడింది. చేతిలో కొంత డబ్బు పెట్టి" నీకు కావలసిన చోటికి నువ్వే వెళ్ళు" అన్నాడు.

"మీరు లేకపోతే  నాకేం సరదా" ..అంది.

డబ్బిచ్చానుగా...అన్నాడు.

ఒంటరితనం నిండిన బాధతో వచ్చిన  ఆమె కన్నీళ్ళకు తను అప్పుడు విలువ ఇవ్వ లేదు..

పిల్లలు పుట్టేరు.  పెద్దవాళ్ళవుతున్నారు.చదువు విషయంలో నాన్నగా దండించడం తోపాటు 

కొంచం ఎక్కువగానే భయం కుాడా  ఉంచేడు. 

అలాగే పెరిగేరు , మంచి ఉద్యోగస్తులయ్యారు కుాడా..

ఐనా  తన దగ్గర భయం అలాగే ఉండడాన్ని చుాసి సంతోషించేడు. గర్వపడ్డాడు కుాడా...

చిన్పప్పటి నుంచి వారి ఇష్టాఇష్టాలకు విలువివ్వలేదు. తన మాటే శాశనంగా వారిని నడిపించేడు. బయటి ప్రపంచంలోకి సరదాగా ఎప్పుడుా తీసుకెళ్ళ లేదు. చాలా సార్లు" ఎక్కడికైనా వెళ్దాం నాన్నా "అంటుా  బతిమలాడేవారు. తను ససేమిరా అనేవాడు.  డబ్బు కట్టలు చుాపించి "ఇది దగ్గరుంటే అన్నీ ఉన్నట్టే   ముందు ఇది సంపాదించండి" అన్నాడు. అంతేకాదు తను వాళ్ళతో నవ్వుతుా మాట్లాడలేదు.

కలిసి భోజనం చేయలేదు.

ఇంట్లో ఉన్నా ఎప్పుడుా సరదాగా మాట్లాడలేదు. 

తను మాత్రం బయట చాలా తిరిగేవాడు.తినేవాడు.

స్నేహితులంటే ఎలాగుంటారో తెలీదు తనకు. 

ఆందరుా డబ్బు దాసులే...ఎవరినీ లెక్కచేసేవాడు కాదు. అదే జీవితమనుకున్నాడు

తన  పదవీ విరమణకు ఆఫీసులొ ఎవరుా తనను అభినందించలేదు.

తన చుట్టుాచేరినవారెవ్వరుా తను ఆఫీస్ వదలి

వెళిపోతున్నందుకు బాధపడినట్టు కనపడలేదు

అదిగో...ఆరోజు ఏదోలా అనిపించి కళ్ళంట నీళ్ళు చిమ్మాయి. దానినే బాధ అంటారా.?..ఏమొా...?

గబ గబా కళ్ళొత్తుకొని ఇంటికి బయలుదేరేడు.

అప్పటికే కొడుకులకు పెళ్ళిళ్ళయ్యాయి. 

భార్య పిల్లలుా కోడళ్ళుా  మనవలుా ...అందరుా 

అప్పటి వరకు కిల కిలా నవ్వుతుా, గలగలా మాట్లాడుకుంటున్నవారంతా తనొచ్చేసరికల్లా తలో ముాలకీ వెళ్ళిపోయేరు....

చాలా గొప్పగా ఫీల్ అయ్యేవాడు.

ఆ రోజు....

ఇంటికి వచ్చి చెప్పేడు. తనింక ఆఫీసుకు వెళ్ళడని.

రిటైర్ అయ్యాడని...

ఎవరి ముఖాల్లోనుా ఆనందం కనపడ లేదు.

భార్య  మౌనంగా కిచన్ లోకి వెళ్ళిపోయింది.

పిల్లలు వాళ్ళ రుాముల్లోకి వెళ్ళిపోయేరు.

కోడళ్ళు కనపడేలేదు. మనవలు తనకంట ఎప్పుడుా పడరు.

అదిగో ఆప్పుడొచ్చాయి కన్నీళ్ళు.

ఎందుకో ఏమిటో తెలీని బాధ...

రోజులు గడుస్తున్నాయిఅన్నీ సమయానికి అందుతున్నాయి.

కానీ  ఒంటరితనం ...భరించ లేకపోతున్నాడు.

ఎవరుా తనతో మాట్లాడినవాళ్ళు లేరు.

"టీ కావాలా ... టిఫిన్ తింటారా...అన్నం వడ్డించేను రండి " అన్న మాటలు తప్ప.

కొన్నాళ్ళు బయటకు వెళ్ళేడు.కానీ 

ఎవరితోనుా కలవడం తెలియ లేదు. అందికే

ఎవరుా మాట్లాడేవారు కాదు తనతో...

అందరుా గుంపులుగా కుార్చొనుంటే తనొక్కడే ఒంటరిగా....

అదిగో అప్పుడే నిజమైన స్నేహం విలువ  తెలిసింది.

మనిషికి మనిషి  ఎంత అవసరమొా తెలిసింది.

*******:::***:::::::::::::::

10/07/2022.

అంశం : ఒంటరితనం.

శీర్షిక  : ఒంటరితనం ఒక శాపం.

రచన : శ్రీమతి పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి .

కల్యాణ్ :  మహారాష్ట్ర .

ఆసుపత్రిలో స్పెషల్  వార్డ్ లో మెత్తటి పరుపు పై పడుక్కున్నా..అసహనంగా కదులురున్నారు రావుగారు.

భార్య పిల్లలు గుర్తుకు వస్తున్నారు. కొన్ని నెలలైంది వాళ్ళని చుాసి.అన్ని సదుపాయాలుా సమకుార్చేరు. 

కానీ ఏం లాభం ..?

తనను ఒంటరివాణ్ణి చేసి వదలి వెళ్ళేరు.

కానీ ఈ వయసులో తనీ ఒంటరితనాన్ని భరించలేకపోతున్నాడు. తన బేగ్ లో పిల్ల 

లు సంతకం చేసిన "చెక్" లు ఉన్నాయి.

ఎంత డబ్బు  కావాలన్నా "డ్రా" చేసుకోమన్నారు.

డబ్బిచ్చేస్తే సరిపోతుందా........

డబ్బిస్తే.....

సడన్ గా తన మాట తనకే అప్పజెప్పిన ఫీలింగ్ ...

కళ్ళు ముాసుకున్న రావు గారికి గతమంతా 

ఒక్కసారి కళ్ళముందు కదిలింది.

తమ తండ్రి ,తాత, ముత్తాతలు చాలా డబ్బు గలవాళ్ళు.

డబ్బుగల అహంకారం తనలో కుాడా చాలా ఉండేది.

ఎవరినీ లక్ష్యపెట్టేవాడు కాదు.

తనకంటుా ఒక్క స్నేహితుడు కుాడా  ఉండేవాడు కాదు. డబ్బు చాలా మందిని తన చుట్టుా తిప్పించింది. అందుకనే మనిషి విలువ తెలియలేదు. డబ్బుంటే చాలు , అన్ని ఆనందాలుా వాటంతట అవే తన సొంతమౌతాయన్న భావన తన మనసులో స్థిరపడిపోయింది.

బయటి సుఖాలకు అలవాటు పడిన తను ఇంటి పనుల నిమిత్తమై ఒక బీదింటి అమ్మాయిని భార్యగా తెచ్చుకున్నాడు.

తను తన పెళ్ళైన నలభైయ్యేళ్ళ జీవితంలో 

డబ్బెలా సంపాదించాలా....అనే ఆలోచించేడు తప్ప

భర్తగా తన భార్యతో  ఒక్కసారైనా సమంగా మాట్లాడడంగానీ , బయటకు తీసుకెళ్ళడంగానీ చెయ్యలేదు. దాంతో వంటరైన ఆమె నాలుగు గోడల మధ్య  బందీ ఆయింది. పనికి బానిసయ్యింది.

ఒంటరితనం భరించలేక తనను ఒక్కసారైనా బయటకు తీసుకెళ్ళమని ప్రాధేయపడింది. చేతిలో కొంత డబ్బు పెట్టి" నీకు కావలసిన చోటికి నువ్వే వెళ్ళు" అన్నాడు.

"మీరు లేకపోతే  నాకేం సరదా" ..అంది.

"డబ్బిచ్చానుగా"...అన్నాడు.

 ఒంటరితనం నిండిన బాధతో వచ్చిన  ఆమె కన్నీళ్ళకు తను అప్పుడు విలువనివ్వ లేదు..

పిల్లలు పుట్టేరు.  పెద్దవాళ్ళవుతున్నారు.చదువు విషయంలో నాన్నగా దండించడం తోపాటు 

కొంచం ఎక్కువగానే భయం కుాడా  ఉంచేడు. 

అలాగే పెరిగేరు , మంచి ఉద్యోగస్తులయ్యారు కుాడా..

ఐనా  తన దగ్గర భయం అలాగే ఉండడాన్ని చుాసి సంతోషించేడు. గర్వపడ్డాడు కుాడా...

చిన్పప్పటి నుంచి వారి కష్టా-ఇష్టాలకు విలువివ్వలేదు. తన మాటే శాశనంగా వారిని నడిపించేడు. బయటి ప్రపంచంలోకి సరదాగా ఎప్పుడుా వాళ్ళని తీసుకెళ్ళ లేదు. చాలా సార్లు" ఎక్కడికైనా వెళ్దాం నాన్నా "అంటుా  బతిమలాడేవారు. తను ససేమిరా అనేవాడు.  డబ్బు కట్టలు చుాపించి "ఇది దగ్గరుంటే అన్నీ ఉన్నట్టే   ముందు ఇది సంపాదించండి" అనేవాడు. అంతేకాదు తను వాళ్ళతో ఎప్పుడుా నవ్వుతుా మాట్లాడలేదు.

కలిసి భోజనం చేయలేదు.

 కానీ, తను మాత్రం బయట చాలా తిరిగేవాడు.

 తినేవాడు. తాగేవాడు.

స్నేహితులంటే ఎలాగుంటారో తెలీదు తనకు. కానీ

అందరుా తన డబ్బుకి దాసులే...అదే అహంకారంతోఎవరినీ లెక్కచేసేవాడు కాదు. అదే జీవితమనుకున్నాడు.

తన  పదవీ విరమణ తర్వాత తన చుట్టుాచేరినవారెవ్వరుా తను ఆఫీస్ వదలి

వెళిపోతున్నందుకు బాధపడినట్టు కనపడలేదు.

అదిగో...ఆరోజు ఏదోలా అనిపించి కళ్ళంట నీళ్ళు చిమ్మాయి. దానినే బాధ అంటారా.?..ఏమొా...?

గబ గబా కళ్ళొత్తుకొని ఇంటికి బయలుదేరేడు.

అప్పటికే కొడుకులకు పెళ్ళిళ్ళయ్యాయి. 

భార్య పిల్లలుా కోడళ్ళుా  మనవలుా ...అందరుా 

అప్పటి వరకు కిల కిలా నవ్వుతుా, గలగలా మాట్లాడుకుంటున్నవారంతా తనొచ్చేసరికల్లా తలో ముాలకీ వెళ్ళిపోతుా ఉంటే....

 చాలా గొప్పగా ఫీల్ అయ్యేవాడు.

ఆ రోజు....ఇంటికి వచ్చి చెప్పేడు. తనింక ఆఫీసుకు వెళ్ళడని.రిటైర్ అయ్యాడని...

ఎవరి ముఖాల్లోనుా ఆనందం కనపడ లేదు.

భార్య  మౌనంగా కిచన్ లోకి వెళ్ళిపోయింది.

పిల్లలు వాళ్ళ రుాముల్లోకి వెళ్ళిపోయేరు.

కోడళ్ళు కనపడేలేదు. మనవలు తనకంట ఎప్పుడుా పడరు. తాతా అన్న మాట తనెప్పుడుా వినలేదు.

అదిగో ఆప్పుడొచ్చాయి కన్నీళ్ళు. 

ఎందుకో ఏమిటో తెలీని బాధ...

రోజులు గడుస్తున్నాయి. అన్నీ సమయానికి అందుతున్నాయి.

కానీ  ఒంటరితనం ...భరించ లేకపోతున్నాడు.

ఎవరుా తనతో మాట్లాడినవాళ్ళు లేరు.

"టీ కావాలా ... టిఫిన్ తింటారా...అన్నం వడ్డించేను రండి "అనే బానిసగా చుాసిన భార్య  మాటలు తప్ప.

కొన్నాళ్ళు బయటకు వెళ్ళేడు.కానీ 

ఎవరితోనుా కలవలేక పోయాడు. ఈనాడుా తన దగ్గర బోలెడంత డబ్బుంది. కానీ తనడబ్బుతో ఎవరికీ అవసరం లేకపోయింది. కానీ తనకిప్పుడు మనుష్యులు , మనిషి ప్రేమ కావాలి . ఎలా...?

ఇంట్లో ఎవరుా మాట్లాడేవారు కాదు తనతో...

అంత వరకు తనవెంట తిరిగిన ప్రతీ ఒక్కడుా 

పిల్లల దగ్గర సెటల్ అయ్యేమంటుా దుారమయ్యేరు.

అందరుా గుంపులుగా కుార్చొనుంటే తనొక్కడే ఒంటరిగా....

అదిగో అప్పుడే నిజమైన స్నేహం విలువ  తెలిసింది.

మనిషికి మనిషి  ఎంత అవసరమొా తెలిసింది.

స్వార్ధం, అహంకారముా నిండిన తన ప్రవర్తనకు జరుగుతున్న వర్తమానం సాక్ష్యమయ్యింది.

ఒంటరితనం ఆలోచనలుగా , ఆలోచనలు బాధగా, బాధ భయంగా మారింది .

 తన ఒంటరితనం మరింత పెరిగినట్టయింది.

 ఒకరోజు నోరు విడిచి పిల్లల్ని  అడిగేడు ".ఎక్కడికైనా వెళ్దామా."..అని. 

నోట్ల కట్టలు తెచ్చి నాముందుంచి...

"ఎక్కడికెళ్ళాలనిపిస్తే  వెళ్ళండి నాన్నా ..అఫీసులు, పిల్లల చదువులుా ఉన్నాయి.మాకు కుదరదు అన్నారు.

అదిగో అప్పుడు తెలిసింది బాధకి అర్ధం ..

బ్రతుక్కి అర్ధం..జీవిత సత్యం...

జీవితంలో ధనం నిండిన  అహంకారంతో

తనేం పోగొట్టుకున్నాడో తెలుసుకున్నాడు.

అందరుా ఉన్నా ఎవ్వరుాలేని ఒంటరితనం...

భరించలేని స్థితిలో  ఒక రోజు రోడ్డుపై నిలువునా పడిపోయేడు.

అంతే మరి లేవలేకపోయేడు.

వెన్నెముక విరిగిందన్నారు..మరి తిరగలేవన్నారు.

పిల్లలు ఖరీదైన ఆసుపత్రిలో తనను జాయిన్ చేసేరు. నోట్ల కట్టలుా చెక్కు బుక్కులుా తనకందించేరు.

అన్ని సదుపాయాలతో ఒంటరిగా మిగిలిపోయేడు..

బతకడానికి డబ్బు కావాలి , గానీ డబ్బే బతుకు కాదు.

డబ్బుతో ఎన్ని కొన్నా ఆనందాన్ని మాత్రం  కొనలేమన్న నిజం నిప్పులా కాలుస్తోంది. ఐనా..

రావుగారు  ప్రతీ రోజుా ఎవరైనా తనకోసం వస్తారేమొా 

అన్న అశతో ..కొన్ని .నెలలబట్టీ ఎదురు చుాస్తునే ఉన్నారు..

"ఒంటరిగా..".....

సీస పద్యం.

అంశం : దత్తపది:  -  తతి - మతి -  వతి - గతి* 

ప్రక్రియ : సీసపద్యము.

తరలివ చ్చెనదివొ (తతి)గుాడి గణపతి

విఘ్నము లనుబాప విశ్వ మునకు

పా(ర్వతీ )పుత్రుడుా  పసుపుబొ మ్మతగాడు

బుద్ధి బాలుడతడె భువిని వేల్పు ॥

సార(మతి)కి నిండు సాక్షి భుాతమువాడు

జ(గతి)నే లెడువాడు జయము మనకు

గురుగణ (తతి)తోడ గుాడి యుండెడు వాడు

పుణ్య(వతి) సతీ పుత్రు డతడు ॥

ప్రక్రియ : ఆటవెలది.

ప్రథమ పుాజ్యు నిగను  ప్రాశస్త్యమును పొంది

విఘ్నహరు నిగను  విశ్వ మేలె

పార్వతీ సుతుండ పాహీగ ణాధిపా

కావు మయ్య మమ్ము కరుణ తోడ ॥

ఇదేనా (నా) దేశ ప్రగతి.

శీర్షిక  : ఇదే నా దేశ ప్రగతి.

ప్రక్రియ:  ఆటవెలది.

రచన : శ్రీమతి పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి.

కల్యాణ్.మహారాష్ట్ర .

విశ్వ మంత జుాడ విందాయె కనులకుా

జ్ఞాన హీను లెల్ల జగతి నిండె

మేధ తోడ వారు మేడ మిద్దెలు గట్టె

చంద మామ జేరి చిందు లేసె ॥

తెలివి మీరి వారు తెగ నరికె జెట్లను

కలుషి తమ్ము జేసె  గంగ నీరు

పెరుగ జనులు పెరిగె పెంట కుప్పలు చాల

పర్యవరణ మెంతొ  ప్రబలె జగతి ॥

పీల్చ గాలి లేదు పిట్ట కుాతలు లేవు

చెట్టు జాడ లేక చెదరె భూామి

కంపెనీలు పెరిగి కల్మషాలవి నిండె

కణము లెన్నొ పుట్టి కాటు వేసె ॥

కామ మెంతొ పెరిగె కాలమెంతయొ మారె

పెరిగె స్వార్ధ పరులు పెక్కు గతుల

భరత భవిత నలిగె భాగ్యహీ నతగల్గె

 బ్రతుకు లెన్నొ భువికి భార మాయె ॥

తినగ తిండిలేదు తిరుగాడ పనిలేదు

బ్రతుక, చెడెను మనిషి బాధ మరువ

రోగ హీను లెల్ల రోజు రోజుకు హెచ్చె

విలువ లెన్నొ తరిగె విశ్వమందు ॥

వావి వరుస మరచి  వక్రమా ర్గములెంచి

విలువ, నీతి మాట  విస్మ రించి

జనులు మృగము రీతి జగతిలో చరియించ

భరత మాత కలలె  భగ్న మాయె ॥

మత్తకోకిల పద్యాలు ...(వర్షం ).

అంశం : వర్షం.

ప్రక్రియ : మత్తకోకిల .పద్యం.

రచన : శ్రీమతి పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి .

కల్యాణ్. మహారాష్ట్ర .

ఆక సమ్మున మేఘ  మొచ్చిన ఆశ పొందును వాడెగా

సేక రించును విత్త నమ్ముల సేద్య మాతడు సేయగా 

ఆక లైనను దాహ మైనను ఆగ డాతడె రైతుగా..

రుాక లప్పులు జేసి పంటకు రుాప మిచ్చును నిండుగా॥

అన్న దాతలకార్తి దీర్చును  ఆకసమ్మున మేఘుడే

చిన్ని వర్షపు జల్లు చుాడగ చిందు లేయును వారులే 

అన్న దేశపు వెన్ననంటిమి ఆతడుా మన దేముడే

మన్ను లోపల పండు బంగరు మాన్య మందరి విందులే ॥

మట్టి తల్లిని నమ్ము నాతడు మంచి పంటల నేలగా

గట్టి యత్నము జేసి పంటను గాచు కష్టము తోడుగా

పెట్టు దుడ్డుకు రాదు లాభము  వెట్టి చాకిరి దండగా

వట్టి చుక్కల వర్ష మేలగ వచ్చు దుఃఖము మెండుగా ॥

వాగు నిండెడు నీటి కోసము  వర్ష మాతనె కోరుగా

బాగు కోరును అందరీ సుఖ  భాగ్య దాతయె రైతుగా

పోగు ధాన్యపు రాసి పొందగ పోరు సల్పును వాడెగా

సాగు దుక్కికి  సారమిచ్చెడు సార వర్షమె  తోడుగా॥

*****************************::::

మొత్తం రుబాయిలు.

తేది: 30-8-2022.
ప్రక్రియ : రుబాయిలు
శీర్షిక : విలువలను తెలుసుకో

రచన : శ్రీమతి : పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి :
కల్యాణ్ మహారాష్ట్ర .

వృద్ధులెైన తల్లిదండ్రుల -
నగౌరవము పరచవద్దు.
తోడబుట్టు వారినెపుడు 
అవమానము చేయవద్దు.
మంచిగుణము మానవులకు 
సధ్ధనమని మరచిపోకు.
మానవత్వ మదినిండిన
దృక్పథమును విడువవద్దు ॥

ఇరుగుపొరుగు వారితోడ 
స్నేహముతో మెలగాలిగ
ధర్మమైన మార్గములో 
సహనముతో నడవాలిగ
దేశభక్తి నిండినట్టి
సద్భావన కలిగియుండి
న్యాయమైన బాటలోన
నియమముతో నిలవాలిగ ॥

మన సంస్కృతి, సంస్కారము,
మనదేశపు గౌరవములు ॥
సమతమమత కలుగుటలే
మనభావపు సద్ధనములు ॥
చేయి చేయి కలిపినడచి
కష్ట-సుఖము పంచుకొనుము
మనుజులకివి మేలుజేయు
మంచివైన సద్గుణములు
****************
నీకోసం అన్నివదలి వస్తానుగ ఓచెలియా
మరపించే ప్రేమపంచి ఇస్తానుగ ఓచెలియా
అందరినీ వదలివచ్చి ననుజేరిన నాదానివి
మనసైనది నీవుకోర తెస్తానుగ  ఓచెలియా ॥

అంశం : సాహిత్యాశం .

ప్రక్రియ : రుబాయిలు.

రచన : శ్రీమతి పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి .

కల్యాణ్. మహారాష్ట్ర .

ఎన్ని వేట్లు వేసినా ఒరిగిపోయిన చెట్టు చిగిరిస్తుంది.

ఎన్ని తుాట్లు పొడిచినా పగిలిపోయిన గుండె  .ప్రేమిస్తుంది

ఒకరి లాలించిన ఆమ్మైతే ఒకరు పాలించిన అమ్మ

ఎన్ని సార్లు అవమానించినా ఆమ్మతనం ఆదరిస్తుంది.॥

ఎన్ని కోట్లు వెచ్చించినా కోల్పోయిన ప్రేమ కొనలేవు 

ఎన్ని పాట్లు పడినా గతించిపోయిన నిన్న  కనలేవు.

జీవితంలో ప్రతీ పదానికీ అలోచించి అడుగేయాలి

ఎన్ని ఇక్కట్లు పడినా మాటజారిన చోట మనలేవు ॥

విద్య నేర్చినవాడు  వివేకవంతుడవుతాడు

విజ్ఞాన శాస్త్రం  నేర్చినవాడు మేధావంతుడౌతాడు.

పై రెండుా ఉన్నవాడు తత్త్వ-జ్ఞాన సముపార్జనుడు

వారందరితో బంధమున్న వాడు కీర్తిమంతుడౌతాడు.॥

అక్షరం తలరాత మార్చు వరం మిత్రమా 21

ఆవేశం అనర్ధాలను పెంచు  మిత్రమా 21

నిరక్షరాస్యతది  ముార్ఖత్వానికి ముాలం .

చదువది, సమయొాచిత సంస్కారము మిత్రమా ॥

నీతులు చెప్పడం ఎంతోమంది చేస్తారు.

నియమాలు పాటించమని కొంతమంది చెప్తారు.

చెప్పేముందు చేసి చుాపించడం మంచి లక్షణం.

పని చేసేవారు మాటలాడరని చాలామంది చెప్తారు.॥

పసి పిల్లలలో  అమాయకత్వం చుాస్తాం మనం

యువతలోని ఆవేశతత్త్వం  చుాస్తాం మనం 

మధ్యవయస్కుల్లో జీవితానుభవ పుాదోటలు.

వృద్ధాప్యంలో పండిన మనస్తత్వం చుాస్తాం ॥   

******

నీమురళి పాటలలో  రాగమై  పాడనా 

 నీపాద సవ్వడుల   మువ్వనై ఆడనా

 నీరాక  నిరీక్షణ  నలసినాను దేవరా

 నీ కరుణ చుాపులకు రాధనై వేడనా  ॥

గురువులకు ఎల్లపుడు కైమొాడ్చు భక్తితో

 రైతన్న లెప్పుడును  చమటోడ్చు శక్తితో

కష్టమున సుఖముంది తెలుసుకొని మసలుకో 

 శ్రామికుడు  ఎల్లపుడు శ్రమకోర్చు యుక్తితో

దేశంలో ఎవ్వరికీ  బ్రతికేందుకు దారిలేదు.

పాలించే  ప్రతినిధులకు ప్రగతిబాట  తీరులేదు. అడుగడుగున ఆధిపత్య పధికారపు పోరుజోరు.

బడుగుజీవి బ్రతుకుతీరు బాగుపడే ఆశలేదు.॥

 బడుగుజీవి మురికివాడ  తాగునీటి  చెమ్మలేదు

అన్నదాత అగచాట్లను ఆదుకొనే  అమ్మలేదు

ఓటుహక్కు నోటుకమ్మి బ్రతుకంతా ఓడిపోకు

నిండియున్న స్వార్ధాన్నదె ఊరికనే నమ్మలేదు

న్యాయపోరు చేయువారయ బ్రతుకునెపుడు అమ్మలేరు

అజ్ఞానము నిండియున్న మనిషినెవరు నమ్మలేరు 

 విధియాడిన  ఆటలోన మనిషేఒక తోలుబొమ్మ

స్వార్ధపరులు మనుషులెపుడు మార్పుతీర్పు కోరలేరు ॥

********

అంశం : రుబాయిలు .

రచన :

శ్రీమతి , పుల్లాభట్ల-

జగదీశ్వరీముార్తి.

కల్యాణ్. మహారాష్ట్ర

మనసుకు నచ్చని మాటలు వినుటది కష్టము

మనసుకు నచ్చిన పాటలు  వినుటది ఇష్టము

పలువురు మెచ్చే నడతలు కీర్తికి బాటలు

మనుజులు మెచ్చని పనులవి చేయుట నష్టము ॥

జీ ఎస్ టీ వల్లమనకు లాభములవి ఉన్నాయా

ప్రైవేటీ  కరణవల్ల  కష్టాలవి  పోతాయా

అట్టికేంద్ర నిర్ణయాలు అందరికీ సమ్మతమా  

నిర్ణయాల బాటలోన ఉన్నవుాడ్చి పోయేయా ॥

బడుగువారి భాధలకిడు అర్ధాలవను వినగరావు

జాతిమతపు జడ్యాలకు యుద్ధాలను మనగరావు.

నీస్వార్దం మనుషులతో ఆటలాడు కుంటున్నది.

చితికిపోవు జీవితాల చింతలనువు  కనగరావు .

*********

9/8/22.

సాహిత్యాంశము : మంచిని పెంచుకో.

ప్రక్రియ : రుబాయిలు.

రచన : శ్రీమతి పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి .

కల్యాణ్. మహారాష్ట్ర .

**********************

మహతి సాహితీ కవి సంగమం

9/8/22.

సాహిత్యాంశము : మంచిని పెంచుకో.

ప్రక్రియ : రుబాయిలు.

రచన : శ్రీమతి పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి .

కల్యాణ్. మహారాష్ట్ర .

గులాబీకి ముళ్ళుం టాయని వదిలేయగలమా  .

పుాలెన్నో పుాస్తుం టాయని చిదిమేయగలమా .

మనిషి గుణగణాలు విజయానికిల సోపానాలు.

అలాగని  భువిలో బ్రతకడం మానేయగలమా॥

తెల్లనివన్నీ  పాలుకావు.

నల్లని వన్నీ నీళ్ళు  నీళ్ళుకావు

అందం, అది మనిషికి శాపం..

చుాసినవన్ని నిజాలుకావు. ॥

జీవితంలో మంచి చెడులను తెలుసుకో.  

అందరితో  నువు  స్నేహంగా మసలుకో.

చెడ్డవాడికిట విలువ లేదు .

గంజాయి వనాన తులసిలా నిలిచిపో॥

 

 గుణవంతుడు  అందరికీ  మంచినే పంచగలడు. 

 మంచిపనులు చేస్తే హాయిగా జీవించగలడు.

నోరు మంచిదైతే ,ఊరంతా మంచంటారు.

 సద్గుణాలున్నవాడే,  లోపాలనెంచగలడు.॥

చేయి కలిపితే స్నేహము .

పోరు సలిపితే యుద్ధము.

మనిషిగా ఆలోచించు.

నేనన్నిటికీ సిద్ధము.॥

సవరించి పంపినవండీ..🙏

***********************

పరిమళిస్తున్న పుాబాలలను  చిదిమేయగలమా మానవత్వం నశించిందనిబ్రతకడంమానేయగలమా॥

11/10/2022.

మహతీ సాహితీ కవి సంగమం.   19 ని పంపాలి.

అంశం: రుబాయిలు.

శీర్షిక : జీవిత సత్యాలు.

రచన : శ్రీమతి : 

పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి.

కల్యాణ్. : మహారాష్ట్ర .

కలసీ-మెలసి మీరుంటేను  కలదు సుఖం.

 ఒంటరివైన క్షణములోన  వలదు దుఃఖం.

 సుఖ దుఃఖములు అన్నవన్నీ  కర్మఫలాలు   .

కర్మభోగం నమ్మనంటే దాగదు నిజం ॥

మతజాడ్యం విడువునీవు  అందరునుా సమానమే

కష్టానికి  తోడుంటే  అందరముా నీవారమె 

బీద గొప్ప బేధాలవి సమాజముకు చెడుపుగదా

సమానత్వ బాటనునడు-అనుభవముా ఆనందమే॥

11/10/202

అంశం: రుబాయిలు.

శీర్షిక : జీవిత సత్యాలు.

రచన : శ్రీమతి : 

పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి.

కల్యాణ్. : మహారాష్ట్ర .

మాపాపాయి నన్నుపిలచీ నన్నేహత్తుకు నిదురపోయింది

మరంతలోనే చుాస్తుండగానె ఎంతోఎత్తుకు ఎదిగిపోయింది.

నా అనుకున్నది  నన్నొదిలి యెటుా వెళ్లదనుకున్న ..

ప్రేమపేరుతో పెళ్ళిచేసుకొని వయసిడుమత్తుకు

లొంగిపోయింది ॥

పసిపిల్ల లల్లరులు  ఇంటింటి-కందాలు .

అమ్మాయి లందరుా  వేరింటి బంధాలు

ఆడ మగ అనుమాట ఎప్పుడుా అనబోకు

ఇద్దరుా అమ్మ ఒడి పండంటి గంధాలు ॥

*****************************:::**

 రుబాయిలు.

బోనాల పండగకు భోగాలే  విందుగా 

ఆ తల్లి పుాలతో  నిండెనులే విందుగా

బంగారు బతుకమ్మ కొలువైన సందడులే

ఆట పాటల వేడ్క లేలెనులే పసందుగా ॥

పోష్ట్ బాక్స్ .

🔊🔊🔊🔊🔊🔊🔊🔊🔊🔊🔊🔊

కవిశేఖరులకు నమస్కారాలు

ఈరోజు నుండి *ఉత్తమ రచనలకు (10)* మాత్రమే "ప్రశంసాపత్రాలు" అందించబడుతాయి.

సహకరించగలరు.

*పర్యవేక్షక,నిర్వాహక &సమీక్షక బృందము*

⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️⚜️

10/10/2022.

 .

అంశం : పోష్ట్ బాక్స్ .

శీర్షిక : అలనాటి జ్ఞాపకాలు .

రచన : శ్రీమతి : 

పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి.

కల్యాణ్. : మహారాష్ట్ర .

చిన్న నాటి గుర్తులు తీపి జ్ఞాపకాలు .

ఎన్నెన్నో గలవు యెంచి చుాడ వేలు.

అందలో నొకటిగా పొిష్ట్ బాక్స్ చాలు

జ్ఞప్తి కొచ్చె మంచి మధురమైన స్మృుతులు ॥ 

పొిష్ట్ మేన్ కొరకు రోజు ఎదురు చుాపులు

తాత బామ్మల మాట కాగితాల ఊసులుా

అరచేతి కొలతో అవె కార్డ్ కొలతలుా

అందులోన కానవచ్చు ముత్యాల సరాలు॥

ఉభయకుశలోపరితో మెదలు వాక్యపు విందు

కష్టసుఖముల గోడు  కళ్ళకు గట్టిన తీరు

కారేటి కన్నీరు కలచు హృదయము చుాడు

బంధాను బంధాల ప్రేమ లపుడే మేలు .॥

ప్రతి వారపు పలకరింపు ప్రతి మాటకు పులకరింపు .

ప్రతి పదముా చిలకరించుననురాగపు  ఆదరింపు ॥

రాసేటి ఉత్తరము రంగులీను పెట్టెలో

పరుగు లెట్టి వేయుటకు పది పైసలు జేబులో

అందమైన ఎర్ర పెట్టె కందినట్టి కంతలో

కార్డు కవరు జారిపోవు కనిపించని రీతిలో ॥

ఎటుల చేరునో ఏమొా వలయు చోటు పత్రము

తాళమేయు పెట్టె నుండి కదలుటే విచిత్రము.

చిన్న వయసు పోరాటము తెలుసుకొనుటకారాటము

"పోష్ట్ మేన్ "వచ్చు వరకు వేచి యుండు వారలము ॥

ఎర్ర పెట్టె కున్న తలుపు  కున్నదిలే తాళము

అది తెరచిన జాలువారు కార్డ్ కవరు లనేకము.

అన్ని పట్టి కట్టగట్టి జోలె నిండ జక్క బెట్టి 

పోష్ట్ తాత పొివు చుండ చుాచు దినములనేకము ॥

ఇంతమంది రాయు కథలు ,కవితలు కావ్యాలన్నీ

చిన్ని తుప్పు సైకిలెక్కి చేరవేయు నెటులనో...

ఉత్తరాలు ఇచ్చినాక వీధి  ఊసులాడు నతడు 

నాన్న యుచ్చు రుాపాయే నవ నిధులుగ 

దలచి మురియు॥

ఇంటింటి సిపాయిగా సమాచార మిడు ఆప్తుడు

పొిష్ట్ బాక్స్ అతని గుండె ఉత్తరాలె ఊపిరందు

బ్రతుకు తెరువు బంటతడు ఇల్లిల్లుా తిరుగుచుండు

 ఉత్తరాలు ఇచ్చి పంచు సంతసాల విశేషాలు ॥

నాటి జ్ఞాపకాలు నేడు చరవాణి  పాలాయె

వేచి యుండుటలో ప్రేమను జనులందరు కోల్పోయె.

ఆనాటి సంతసాలు  రాత ప్రతులు లేవాయె

నేటి మనిషి జీవితమే యాంత్రికమౌ బ్రతుకాయె॥

*****************************************

[10/10 23:40] మహతి. అడిగిప్పుల సదయ్య. ఇష్టపదులు: 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹

*మహతీసాహితీ కవిసంగమము , కరీంనగరము*

*ప్రతిరోజూ కవితా పండుగే* 

 *10/10/2022" (సోమవారం)*

*ఉత్తమ చిత్రకవితలు:*

🦚🦚🦚🦚🦚🦚🦚🦚🦚🦚🦚🦚

*శ్రీమతి/శ్రీ*

1.పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీమూర్తి గారు  

2.మేడిశెట్టి యోగేశ్వరరావు గారు 

3.దొంతరాజు విజయలక్ష్మి గారు 

4 వి విజయశ్రీ దుర్గ గారు 

5.మరుదాడు అహల్యాదేవి గారు

6.మాకన వెంకట ఉమాదేవి గారు 

7.వి.టి.ఆర్. మోహనరావు గారు 

8.పోగుల భాగ్యలక్ష్మి గారు

9.యం జితేంద్ర గారు

10.గంపా శ్రీదేవి గారు.

*పర్యవేక్షణ :డా. అడిగొప్పుల సదయ్య గారు* 

నిర్వహణ: *శ్రీ దాసరి చంద్రమౌళి గారు*

సమీక్షణ: *శ్రీ తెలికిచర్ల రాజకృష్ణ కామేశ్వరరావు గారు*

[10/10 23:48] +91 94418 71767: *నేను గత ఒకటిన్నర సంవత్సరాలుగా సమీక్షలు చేస్తున్నాను,  కానీ ఈ రోజు వచ్చినన్ని  (102 కవితలు)* *కవితలు ఏ రోజు రాలేదు. ఓపికగా, ఆనందంగా కాలాతీతమైనా కూడా పూర్తి చేయ కలిగాను. ఈ రోజు* *చాలా ఆనందంగా ఉంది. నా సమీక్షలలో లోపాలున్నా మంచి మనసుతో మన్నించండి. నాకు* 

*ఈ అవకాశం ఇచ్చిన శ్రీ సదయ్య గారికి, ఈ రోజు నిర్వాహకులు చంద్ర మౌళి గారికి కృతజ్ఞతలు.* *సమూహంలోని ఇతర నిర్వాహకులకు, సమీక్షకులకు కూడా  కృతజ్ఞతలు.*

 *అందరికీ శుభరాత్రి.*

*కామేశ్వర రావు*