14/06/2023.
అంశం: స్నేహం.
శీర్షిక : అనుభవాల పాఠశాల.
రచన : శ్రీమతి : పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి
కల్యాణ్. మహారాష్ట్ర .
ఒక మనిషి తన ఆశయాలను సాధించాలన్నా
ఉన్నత స్థితికి ఎదగాలన్నా , నలుగురిలో మన్ననలు పొందాలన్నా , ముఖ్య భుామిక స్నేహితులదే ॥
నిజమైన స్నేహం , మన కష్టాల్లో , ఇష్టాల్లో , కన్నీళ్ళ లో,
కలిగే ఆనందంలో కుాడా, పాలుపంచుకుంటుంది.
గుండె నీదైతే , ఊపిరి తానంటుంది.
మన స్నేహితులు మన గురించి చెప్పిన ప్రతీ మాట కుాడా
ఎదుటివారిపై ప్రభావం చుాపించడమే కాక,
వాళ్ళు మన వ్యక్తిత్వాన్ని అంచనా వేసి ఆదరించడమొా..అవహేళన చేయడమొా
నిర్ణయించుకొనే స్థితికి తీసుకు వెళుతుంది.॥
మన మెంత మంచివాళ్ళమైనా ,
మనతో గడిపే మన స్నేహితుల మాటలనే
జనం నమ్ముతారు. ఎందుకంటే స్నేహం అంటే
మనలో మరో మనిషిగా , నమ్ముతారు కాబట్టి.॥
నిజమైన స్నేహం ...
.మనలో నిస్పుృహను దుారం చేస్తుంది. మన బాధను
తన భాధగా భావించి , మనకు తగిన చేయుాత నిచ్చి
మన అస్థిత్వానికి ఆసరా అవుతుంది.
కొంత మంది మన అసహాయతను ఆసరాగా చేసుకొని
అందలాలు చేరుకుంటారు.
మరి కొంతమంది మన అమాయకత్వాన్ని ఆధారంగా చేసుకొని అణగదొక్కేస్తారు.
స్వార్ధం నిండిన కొందరు మన అవసరం తీరేకా
నలుగురిలో అవమానించి అడ్డు తొలగించుకుంటారు.
అదీ...ఎంతో చాకచక్యంగా....
అవన్నీ మనకు జీవిత గుణపాఠాలౌతాయి
ప్రపంచం ఎలా ఉంటుందో తెలుసుకొనేందుకు దోహదమౌతాయి..
స్నేహం ముసుగులో, మనసు మలినాల్ని కప్పిపుచ్చుతున్నారు చాలా మంది.
ఇది కుాడా ఒక రకంగా బ్రతుకు తెరువే ...
వారి ఉన్నతిలో భాగమైనందుకు మనం ఆనందపడదాం.
మరి కొంతమంది కొన్ని పరిస్థితులో దుారమైనా
వారి మనసుల్లో మనం స్థిరమై ఉంటామని
మనకు తెలుసు. ఎందుకంటే స్నేహం మీద మనకున్న నమ్మకమది.
నాకున్న స్నేహితులలో కొందరు నన్ను
కలలో కుాడా ఊహించని రీతిలో ప్రోత్సహించేరు.
నాలో ఉన్న , సంగీత - సాహిత్యాలకు ప్రాణం పొిసేరు.
కొందరు నన్ను కావ్య కవన ప్రపంచానికి
పరిచయం చేసి కవిగా ప్రోత్సహించేరు..
వారిచ్చిన స్ఫుార్తే ఈ రోజు నా ఉత్సాహానికి ఊపిరై ,
ఎన్నో పద్య , గద్య , సంగీత , సాహిత్య విహారాలకు
యానమై , సాహితీ ప్రపంచంలో విహరింపజేస్తోంది.
వారివల్లే నేను నా వంటింటి గడపదాటి , వరుస
కథా, కవన దారులవెంట , కలం చేయి బట్టి అడుగులేస్తుా
నా భావాల గతుల్ని , కాగిత పుటలపై గుప్పించగలుస్తున్నాను.
ఒడిదొడుకుల జీవిత బాటలో, ముళ్ళ కంపలే కాదు
పరిమళించే పుాల తోటలు కుాడా ఉంటాయన్న సత్యం ..
ప్రతీ స్నేహానికీ మధ్య తెలుకుంటుానే ఉన్నాను.
స్నేహాన్ని కించపరచేంత ఎత్తుకు నేనింకా ఎదగలేదు
జీవిత ప్రయాణంలో ఎన్నో మజిలీలు .
ప్రతీ మజిలీ ,మనకొక పాఠశాల .వంటిదే..
అక్కడ నేర్చుకున్న విద్యతో, ముందడుగు వేయాలే తప్ప, వెనకడుగు వేయకుాడదని తెలుసుకున్నాను.॥
ఎందుకంటే...
ప్రతీ సంఘటన వెనకాతల మనం మన వ్యక్తిత్వం ,
మన అజ్ఞానం , మన అవివేకం , మన మాట తీరు,
మన నడత జోరు కుాడా ఉంటాయి .
అందుకే మన బాధకు గానీ, మన ఆనందానికి గానీ ,
మనకు మనమే మిత్రులం, లేదా శత్రువులం .॥
జీవితం , సముద్రంలో నావైతే, మన బ్రతుకు, ఆ నావలో
ఒడుదుడుకుల ప్రయాణం వంటిది.
తీరం చేరుతామొా, లేదో, తెలియని స్థితిలో
మనతో ఉన్న కొందరు హితులు ,స్నేహితులు కుాడా,
యుక్తి బలంతో తీరం చేరుకుంటారు. అది వారి ఆత్మరక్షణ పోరాటం.
మరి కొందరు , వారిననుసరించి అలల పై మునుగుతుా తేలుతుా ఎటుా చేరలేని స్థితిలో ఉంటారు.
చాలా తక్కువ మంది మాత్రం, ఆదే నావలో చాలా దుారం ప్రయాణించే సాహసం చేసి, నిశ్ఛలమైన నీటి బాటను చేరి ,
నిచ్ఛితమైన నిర్భయ పయనం సాగిస్తారు.
అందికే నేనెవ్వరి పేర్లుా చెప్పదలచుకోలేదు.
పుాలలో పరిమళం దాగనట్టే, మంచి చేసినవారి వ్యక్తిత్వం ,
మందికి తప్పక తెలుస్తుంది
అది మనకు మంచి నడవడిక నేర్పుతుంది.
వీరినెప్పటికీ మర్చిపోలేం.
మురికి కంపుకు ముక్కు ముాసుకున్నట్టే ,చెడ్డ వారి ప్రవర్తన
మనలో మంచి ఆలోచనలకు పదునుపెట్టి ,మంచికి బాటకు మార్గదర్శక మౌతుంది.
వీరినీ మర్చిపోలేం.॥
ఒక్కటి మాత్రం చెప్పగలను .
మనని మనం ముందుగా తెలుసుకున్న తర్వాతే,
ఇతరుల గురించి మనం మాట్లాడే అధికారానికి అర్హుల మౌతాం. ఇది మాత్రం ముమ్మాటికీ నిజం .
చీకటి వెనుక వెలుగు ఉన్నట్టే...
చెడు వెలకాలే మంచి కుాడా ఉంటుంది.
మనకు మంచి జరగాలంటే చెడన్నది మనకు తెలియాలి.
అందికే స్నేహితులందరుా మంచివారే ..
వారే మన నీర్సం , వారే మన బలం.
ఒకొక్క రీతిలో నేనేంటో నాకు తెలిపిన నాప్రియ స్నేహితులందరికీ మనఃపుార్వక ధన్యవాదాలు ..🙏
ఇది నా చేదు , తీపి అనుభవాల స్వీయ రచన.
No comments:
Post a Comment